نعوا عبدَ العزيزِ فقلتَ هذا

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1خبر مرگ عبدالعزیز را آوردند. گفتم: این مصیبتی بزرگ و رویدادی سترگ است.•نعوا عبدَ العزيزِ فقلتَ هذا ⁎ جليلُ الرزءِ والحدثُ الكبيرُ
2. 2شب را گذراندیم و طعم خواب را نمی‌چشیدیم و شبی که با آن می‌ستیزیدیم کوتاه نبود.•فَبِتْنَا لا نَقَرُّ بِطَعْمِ نَوْمٍ ⁎ وَلا لَيْلٌ نكَابِدُهُ قَصِيرُ
3. 3افتادنش زمین را لرزاند، کوه‌هایش جنبید و دریاها خشکید.•فَهَدّ الأرْضَ مَصرَعُهُ فَمادَتْ ⁎ رواسيها ونضبتِ البحورُ
4. 4سرزمین‌ها از اندوهش تیره شد؛ گفتم: ماه روشن را از دست می‌دهم.•و أظلمتَ البلادُ عليهِ حزناً ⁎ و قلتُ أفارقَ القمرُ المنيرُ
5. 5همهٔ فرزندان ولید اندوه را پنهان داشتند و همهٔ قوم شکیبایی را به حساب خدا گذاشتند.•وَكُلُّ بَني الوَلِيدِ أسَرّ حُزْناً ⁎ و كلُّ القومِ محتسبٌ صبورُ
6. 6چگونه شکیبایی کنند آنگاه که بنگرند حفره‌ای بر سقف‌ها بازمی‌گردد؟•و كيفَ الصبرُ إذ نظروا اليه ⁎ يردُّ على سقائفهِ الحفير
7. 7دخترانش به دیدار گوری ماندگار می‌روند؛ جانم فدای آن گور لرزان.•تَزُورُ بَنَاتُهُ جَدَثاً مُقِيماً ⁎ بنفسي ذلكَ الجدثُ المورُ
8. 8مردم عراق و نجد بر عبدالعزیز گریستند و هر که به دور دست رفته است.•بَكَى أهْلُ العِرَاقِ وَأهْلُ نَجْدٍ ⁎ على عبدِ العزيزِ ومنْ يغور
9. 9مردم شام بر او اندوهگین شدند و آن را غمگین ساخت و کاخ‌ها لرزید.•وَأهْلُ الشّامِ قَدْ وَجَدُوا عَلَيْهِ ⁎ وأحزَنَهُمْ، وزَلْزِلَتِ القُصُورُ