نَفْسِي الفِداءُ لِقَوْمٍ زَيّنُوا حَسَبي

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1جانم فدای مردمی که نسب مرا آراستند؛ و اگر بیمار شوم، آنان خانواده و عیادت‌کنندگان منند.•نَفْسِي الفِداءُ لِقَوْمٍ زَيّنُوا حَسَبي ⁎ وَإنْ مَرِضْتُ فَهُمْ أهْلي وَعُوّادِي
2. 2اگر از شیر بیشه با دو بچه می‌ترسیدم، مرا به شیر دشمن‌خو وانمی‌گذاشتند.•لو خفتُ ليثاً أبا شبلينْ ذا لبدٍ ⁎ مَا أسْلَمُوني للَيْثِ الغابَةِ العَادِي
3. 3اگر پرنده‌ای به کاری سلامت‌بخش پرید یا به جدایی، شما توشهٔ مرا نیکو ساخته‌اید.•إنْ بحرِ طيرٌ بأمرٍ فيهِ عافيةٌ ⁎ أو بالفراقِ فقدْ أحسنتمُ زادي