إذا أُولى النّجومِ بَدَتْ فَغَارَتْ

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1چون نخستین ستاره‌ها پدیدار شد و فرو رفت، و گفتم: نیمهٔ شب شد•إذا أُولى النّجومِ بَدَتْ فَغَارَتْ ⁎ و قلت أني منَ الليلِ انتصاف
2. 2پنداشتم خواب با ثریا پرواز کرده است، و بستر و لحاف سخت نشده بود•حسبتُ النومَ طارَ معَ الثريا ⁎ و ما غلظَ الفراشُ ولا اللحافِ
3. 3ای ابوحفص، از بیم هر ستمی بر تو، کسی که می‌ترسد چگونه آرام بخوابد•أبَا حَفْصٍ! مَخافَةَ كُلّ ظُلْمٍ ⁎ عَلَيكَ، وكَيفَ يَهجَعُ مَنْ يَخافُ
4. 4و برای تو از خدا می‌خواهم که تیرگی‌ای را که رفتنی نیست بزداید•وَأدْعُو الله فِيكَ، وَأنْ يُجَلّي ⁎ عَمَايَةَ مَا يُزَايِلُها انْكِشافُ
5. 5و آنان تو را آن‌گاه که تکانت دادند، پاک‌سرشت و از سرشتت عفیف یابند•وَأنْ يَجِدُوكَ إذْ هَزّوكَ صَلْتا ⁎ عفيفاً منْ سجيتكَ العفاف