1. ۱خلیفه که سلطان آفاق بودبه فرماندهی در جهان طاق بود
2. ۲یکی نوش لب بودش اندر حرمهمه جان شیرین ز سر تا قدم
3. ۳بدو خاطرش میل بسیار داشتولی زاجر عقل بر کار داشت
4. ۴به وی محرمی گفت کای کامگارازین نوش لب کام خاطر برار
5. ۵بگفتا که تاج خلافت به فرقهمه زیر فرمان من غرب و شرق
6. ۶نشاید که در پیش این عشوه سازدرآیم به زانوی عجز و نیاز
7. ۷ز طفلی هم آغوش بستر کنمبه وی خویشتن را برابر کنم
8. ۸بیا ساقی آن طلق محلول راکه زیرک کند غافل گول را
9. ۹بده تا نشینم ز هر جفت طاقدهم جفت و طاق جهان را طلاق
10. ۱۰بیا مطرب و تاب ده گوش عودبه گوش حریفان رسان این سرود
11. ۱۱که رندان آزاده را در نکاحنباشد به جز دختر رز مباح