1. ۱شناسای تاریخ های کهنچنین رانده است از سکندر سخن
2. ۲که مشاطه دولت فیلقوسچو آراست روی زمین چون عروس
3. ۳ز دمسازی این عروسش به برخدا داد پیرانه سر یک پسر
4. ۴پسر نی که گردون صدف گوهریفروزان ز اوج شرف اختری
5. ۵ز بخشنده نامان چرخ کبودپی نامش اسکندر آمد فرود
6. ۶چو بگذشت سال وی از هفت و هشتوزو فر شاهی فروزنده گشت
7. ۷پدر صاحب عهد خود ساختشبه تاج کیانی سر افراختش
8. ۸قوی پنجگان را بدو داد دستسران را ز جز خدمتش پای بست
9. ۹چو بیعت گرفتش ز گردنکشانبه سرچشمه علم دادش نشان
10. ۱۰فرستاد پیش ارسطالسشکه گردد ز نابخردی حارسش
11. ۱۱بدو داد پیغام کای فیلسوفکه خورشید تو رسته است از کسوف
12. ۱۲سپهر خرد را تویی آفتابز فیض تو یونان زمین نوریاب
13. ۱۳ز دانش شود کار گیتی به سازز بی دانشی کار گردد دراز
14. ۱۴ز دل سر زند سر دانش نخستکه بر دست و پا کار گردد درست
15. ۱۵اگر در جهان نبود آموزگارشود تیره از بی خرد روزگار
16. ۱۶تفاوت بود اهل تمییز رابه هر کس ندادند هر چیز را
17. ۱۷همان به که نادان به دانا رودکه از دانشش کار بالا رود
18. ۱۸چو نادان ز دانا کند سرکشینبیند ز دوران گیتی خوشی
19. ۱۹اگر شاه دوران نباشد حکیمبود در حضیض جهالت مقیم
20. ۲۰ازو شیوه جهل خیزد همهوزو میوه ظلم ریزد همه
21. ۲۱ازو حظ بد کامگاری بودنصیب نکو خاکساری بود
22. ۲۲سکندر که پرورده مهدم اوستبر او رنگ شاهی ولیعهدم اوست
23. ۲۳ز هر نقش لوح دلش ساده استوی نقش را قابل افتاده است
24. ۲۴به قانون اقبال داناش کنبر اسباب دولت تواناش کن
25. ۲۵ز حکمت بدانسان کنش بهره مندکه سازد پس از مرگ نامم بلند
26. ۲۶دهد گوهرش را عدالت شرفمرا گردد اندر عدالت خلف
27. ۲۷شود عرصه دهر آباد ازودل و جان غمدیدگان شاد ازو
28. ۲۸ارسطالس این نکته ها چون شنودبه درس سکندر زبان را گشود
29. ۲۹به حکمت چراغ دل افروختشره حل هر مشکل آموختش
30. ۳۰سکندر که طبع هنر سنج داشتبه امکان درون از هنر گنج داشت
31. ۳۱نشد ضایع اندر طلب رنجهاشز امکان به فعل آمد آن گنجهاش
32. ۳۲به نقادی فکر روشن که بودگذشت از رفیقان به هر فن که بود
33. ۳۳به امداد استاد و همکار نیزبدانست اسرار بسیار چیز
34. ۳۴ز دل حرف نابخردی کاستهبه علم طبیعی شد آراسته
35. ۳۵کشید از جمال طبایع نقابز اجسام و اعراض شد بهره یاب
36. ۳۶وز آن پس ره جهل کاهی گرفتفروغ از علوم الهی گرفت
37. ۳۷به یزدان شناسی علم برفراختز دانش پژوهی خدا را شناخت
38. ۳۸شد از فسحت خاطر آگهشریاض ریاضی تماشاگهش
39. ۳۹ز اقلیدس اقلیدش آمد به دستطلسمات گنج مجسطی شکست
40. ۴۰کمالات وی شد ز قوت سرایبه سر منزل فعل محمل گشای
41. ۴۱نهالش درین باغ کون و فسادشکوفه برآورد و بر نیز داد
42. ۴۲شد از گردش چرخ دیرین اساسحقایق پذیر و دقایق شناس
43. ۴۳بلی حکمت آنست پیش حکیمکه بر راه دانش شود مستقیم
44. ۴۴به نور دل پاک حکمت پرستبرد پی به هر چیز آنسان که هست
45. ۴۵چو تحسین صورت نه مقدور اوستدر آرایش باطن آورده روست
46. ۴۶کشد خامه در دفتر آب و گلز دانش دهد زیور جان و دل