1. ۱یکی کعبه رو گم شد از قافلهنه همراه او زاد نی راحله
2. ۲پی طعمه هر چند همت گماشتنیامد به چشمش گه شام و چاشت
3. ۳ز زنگار گون گرد خوان سپهربه جز گرده ماه یا قرص مهر
4. ۴ندید از نم چشمه سار سراببه جز کاسه چشم حسرت پر آب
5. ۵همی گشت چون باد در گرد و خاکبه هر دشت و وادی به صد ترس و باک
6. ۶سیه خانه ای دید ناگه ز دورخوش آینده چون خال بر روی حور
7. ۷منور شدش چشم ها زان سوادخضروار رو در سیاهی نهاد
8. ۸زنی یافت چون نافه اش پوست خشکبر او گشته کافور موی چو مشک
9. ۹به فرقش ز عز قناعت قناعز فرمان حرصش سر امتناع
10. ۱۰بدو گفت کای مادر مهربانکه باشد ز وصف تو قاصر زبان
11. ۱۱ز بی قوتیم تنگ گشته نفسبه یک خشک نانم به فریاد رس
12. ۱۲بگفتا که دارم من از نان فراغنخورده درین دشت نان جز کلاغ
13. ۱۳بود فارغ از فکر نان خاطرماگر دارمش آرزو کافرم
14. ۱۴دمی باش کز مار یا سوسمارکنم ماهیی ریگ پرور شکار
15. ۱۵نه تابه ست بر آتش اینجا نه دیگکنم پخته از تف تفسیده ریگ
16. ۱۶نشست از سر پای آن رهنوردبه حکم ضرورت ازان طعمه خورد
17. ۱۷چو شد سیر ازان شوره خورده کباببجنبید در طبع او میل آب
18. ۱۸نشان داد یک چشمه آبش ز دورچو اشک ستمدیدگان تلخ و شور
19. ۱۹بدو گفت ازان چشمه چون بازگشتکه ای بانوی بر و خاتون دشت
20. ۲۰چرا رو نیاری به ده یا به شهرکه گیری ز هر نعمت و ناز بهر
21. ۲۱بگفتا که هر جای شهر و ده استیکی سفله بر خلق فرمانده است
22. ۲۲قناعت نمودن به ناکام و کامبدین ناگوار آب و ناخوش طعام
23. ۲۳ازان به که بهر شکم بخردیبود زیر فرمان همچون خودی
24. ۲۴بیا ساقی و زان می دلپسندکه گردد ازو سفله همت بلند
25. ۲۵فرو ریز یک جرعه در جام منکه دولت زند قرعه بر نام من
26. ۲۶بیا مطرب و زان نو آیین سرودکه بر روی کار آرد آبم ز رود
27. ۲۷درین کاخ زنگاری افکن خروشفرو بند از کوس شاهیم گوش