1. ۱کرم گسترا عاجز و مضطرمبگستر سحاب کرم بر سرم
2. ۲به عجز و ضعیفی و پیریم بینز اسباب قوت فقیریم بین
3. ۳نه دستی که کاری برآید ازونه پایی که راهی گشاید ازو
4. ۴به بخشایش و لطف دستی گشایببخشا بر این پیر بی دست و پای
5. ۵جوانی که با دل سیاهی گذشتبه موی سیه در تباهی گذشت
6. ۶سیه مویی از من چو برتافت رویتو نیز از دل من سیاهی بشوی
7. ۷چو شد مویم از نور پیری سفیدمگردان ز نور خودم ناامید
8. ۸دلم را که آمد سیاهی پسندز «نور علی نور» کن بهره مند
9. ۹سیاهی دل شد مرا تو به تویبه دل رفت گویی سیاهی ز مو
10. ۱۰بسی در دل این آرزو آیدمکه از دل سیاهی به مو آیدم
11. ۱۱ز موی سفید خودم در حجابکنم از سواد دل آن را خضاب
12. ۱۲گرفتم که از دل شود مو سیاهچگونه کنم راست پشت دوتاه
13. ۱۳چنان مانده ام در نماز خضوعکه نایم دگر با قیام از رکوع
14. ۱۴زمانه کمان وار پشتم شکستز تا سرکشم بر آن چله بست
15. ۱۵کنون می کشم زین کمان تیر آههدف می کنم سینه مهر و ماه
16. ۱۶چه حاصل ازین تیر گردون گذرچو هرگز نشد صید کامی شکار
17. ۱۷نیندازم آن را ز شست هوسغرض چیست از آنم تو دانی و بس
18. ۱۸نخواهم ز تو خلعت خسرویکزان گرددم پشت دولت قوی
19. ۱۹نخواهم ز تو علم و فضل و هنرکز افضال و احسان شوم بهره ور
20. ۲۰نخواهم ز تو شغل اهل صلاحکزان گرددم حور و جنت مباح
21. ۲۱دلی خواهم از تو پر از درد و داغکش از غیر درد تو باشد فراغ
22. ۲۲دلی خواهم آزاده از تاب و پیچدر او غیر یاد تو نگذشته هیچ
23. ۲۳دلی خواهم از هر غم و درد پاکزاندوه نایاب تو دردناک
24. ۲۴که تا کنج نابود منزل کنمز عالم همه رو در آن دل کنم
25. ۲۵کنم نیست نقش کم و بیش رادر آن نیستی گم کنم خویش را
26. ۲۶کشم سر به جلباب گم بودگیز گم بودگی یابم آسودگی
27. ۲۷چو ماهی شوم غرق دریای ژرفزبان را فرو بندم از صوت و حرف
28. ۲۸برم ره به جایی سخن مختصرکه باشم ز نوی و کهن بی خبر
29. ۲۹تو بینی به من خویشتن را نه منتو گویی به من این سخن را نه من
30. ۳۰نیایم دگر باز ازان نیستیشوم مخزن راز ازان نیستی
31. ۳۱بدین پایه جامی کسی یافت دستکه در بند هستی نشد پای بست
32. ۳۲ز ناقص فروغان نظر برگرفتفروغ از چراغ پیمبر گرفت