1. ۱بیا جامی ای عمرها برده رنجز خاطر برون داده این پنج گنج
2. ۲شد این پنجت آن پنجه زور یابکزو دست دریا کفان دیده تاب
3. ۳عجب اژدهاییست کلک دو سرکه ریزد برون گنجهای گهر
4. ۴کند اژدها بر در گنج جایولی کم بود اژدها گنج زای
5. ۵شد آن اژدها گنج در مشت توبر او حلقه زد مار انگشت تو
6. ۶چه گوهر فشانند این گنج و مارکه شد پر گهر دامن روزگار
7. ۷ولی بینم از کلک هر گنج سنجپر از پنج گنج این سرای سپنج
8. ۸به آن پنجها کی رسد پنج توکه یک گنجشان به ز صد گنج تو
9. ۹به تخصیص پنجی که سر پنجه زدبشیری که سرپنجه از گنجه زد
10. ۱۰به ترکی زبان نقشی آمد عجبکه جادو دمان را بود مهر لب
11. ۱۱ز چرخ آفرین ها بر آن کلک بادکه این نقش مطبوع ازان کلک زاد
12. ۱۲ببخشود بر فارسی گوهرانبه نظم دری در نظم آوران
13. ۱۳که گر بودی آن هم به لفظ درینماندی مجال سخن گستری
14. ۱۴به میزان آن نظم معجز نظامنظامی که بودی و خسرو کدام
15. ۱۵چو او بر زبان دگر نکته راندخرد را به تمییزشان ره نماند
16. ۱۶زهی طبع تو اوستاد سخنز مفتاح کلکت گشاد سخن
17. ۱۷سخن را که از رونق افتاده بودبه کنج هوان رخت بنهاده بود
18. ۱۸تو دادی دگر باره این آبرویکشیدی به جولانگه گفت و گوی
19. ۱۹صفایاب از نور رای تو شدنوایی ز لطف نوای تو شد
20. ۲۰بر این نخل نظمی که پرورده امبه خون دلش در بر آورده ام
21. ۲۱نشد باعثم جز سخندانیتبه دستور دانش سخنرانیت
22. ۲۲وگر نی من آن را چو آراستمنه احسان نه تحسین ز کس خواستم
23. ۲۳چه خیزد ز مدخل که احسان کندچه آید ز تحسین که نادان کند
24. ۲۴به لطف سخن گر ستودم تو راحد دانش خود نمودم تو را
25. ۲۵که این مال و جاه ار چه جان پرور استکمال سخن از همه بهتر است
26. ۲۶رود یکسر ار سیر چرخ کهنولی تا جهان هست ماند سخن
27. ۲۷سخن نیز اگر چند دایم بقاستخموشی عجب دلکش و جانفزاست
28. ۲۸بیا ساقیا جام دلکش بیارمی گرم و روشن چو آتش بیار
29. ۲۹که تا لب بر آن جام دلکش نهیمهمه کلک و دفتر بر آتش نهیم
30. ۳۰بیا مطربا تیز کن چنگ رابلندی ده از زخمه آهنگ را
31. ۳۱که تا پنبه از گوش دل برکشیمهمه گوش گردیم و دم درکشیم