1. ۱یکی گفت وقت است ای هوشیارکه گیریم از حال شاه اعتبار
2. ۲ببینیم کایام با او چه کردسپهر کج اندام با او چه کرد
3. ۳فلک تاج دولت ربود از سرشلباس بزرگی کشید از برش
4. ۴هر آن سختیی کز سرای درشتز اقبال دولت بر او داشت پشت
5. ۵کنون رو به سوی وی آورده استبه پای سریرش پی آورده است
6. ۶هر آسانیی کز مدار سپهرنمود اندر ایام شاهیش چهر
7. ۷کنون روی اقبال ازو تافته ستبه تیغ غمش زهره بشکافته ست
8. ۸ازان بخت بیدار از اینسان که خفتسزد گر کند مرد دانا شگفت
9. ۹چنین کز شکر خنده اش لب جداستبه خون گر بگریند بر وی رواست
10. ۱۰ولی گل چو صرصر ز شاخش ربودبر او گریه ز ابر بهاران چه سود