1. ۱خوش آن کس که کارش نکویی بودبه نیک و بدش نیکخویی بود
2. ۲چه در وقت مردن چه در زندگیرود روزگارش به فرخندگی
3. ۳سکندر چو نامه به مادر نوشتبه جز نامه موعظت در نوشت
4. ۴به یاران زبان نصیحت گشادبه هر سینه گنجی ودیعت نهاد
5. ۵چو بر حاضران گنج گوهر فشاندز ناحاضران نیز غافل نماند
6. ۶وصیت چنین کرد با حاضرانکه ای از جهالت تهی خاطران
7. ۷چو بر داغ هجران من دل نهیدتن ناتوانم به محمل نهید
8. ۸گذارید دستم برون از کفنکنید آشکاراش بر مرد و زن
9. ۹ز حالم دم نامرادی زنیدبه هر مرز و بوم این منادی زنید
10. ۱۰که این دست دستیست کز عز و جاهربود از سر تاجداران کلاه
11. ۱۱کلید کرم بود در مشت اونگین خلافت در انگشت او
12. ۱۲ز شیر فلک قوت پنجه یافتقوی بازوان را بسی پنجه تافت
13. ۱۳ز حشمت زبر دست هر دست بودهمه دست ها پیش او پست بود
14. ۱۴ز نقد گدایی و شاهنشهیز عالم کند رحلت اینک تهی
15. ۱۵چو بحرش به کف نیست جز باد هیچچه امکان ز وی این سفر را بسیچ
16. ۱۶تو هم گیر ازین دست ای خواجه پندبدین دست بگشای از پای بند
17. ۱۷به کار جهان بند بودن که چهبدین شغل خرسند بودن که چه
18. ۱۸چو ز اول تو را مادر دهر زادبه جز دست خالیت چیزی نداد
19. ۱۹ازین ورطه چون پای بیرون نهیبود زاد راه تو دست تهی
20. ۲۰مکن در میان دست خود را گروبه چیزی که گویند بگذار و رو
21. ۲۱بده هر چه داری که این دادن استکه از خویشتن بند بگشادن است
22. ۲۲بود آن تو هر چه دادی ز دستکه در وجه فردات خواهد نشست
23. ۲۳تو را گر به مخزن زر و گوهر استنه آن تو آن کسی دیگر است