1. ۱ای طلعت میمون تو سر چشمه اجراموی عهد همایون تو سر دفتر ایام
2. ۲ای خاتم تو دایره نقطه عصمتوی مسند تو مردمک دیده اسلام
3. ۳داغی شده برران فلک صاعد مسعودتاجی شده بر فرق ملک خواجه حکام
4. ۴از کنه جلالت متحیر شده ادراکوز عز جناب تو شده منقطع اوهام
5. ۵موقوف مراد تو بود گردش افلاکمقرون رضای تو بودجنبش اجرام
6. ۶ز امر تو ونهی تو دایم دو نهادستدر گوهر افلاک و زمین جنبش و آرام
7. ۷رای تو چو صبحست ولی صبح نه غمازنطق تو چو مشگست ولی مشک نه نمام
8. ۸علم تو همیخواند از اجمال تفاصیلرای تو همی بیند ار آغاز سرانجام
9. ۹صدگونه کند عفو تو بر روی گنه عذرصدگونه نهد جود تو بر راه طمع دام
10. ۱۰اقبال تو بین پای بلا بسته بزنجیرانصاف تو بین دست ستم دوخته در خام
11. ۱۱در گوش قضا پیر قدر هیچ نگویدکاول نکند رای تو از این سخن اعلام
12. ۱۲گر پیکر خشم تو بر ارواح نگارندخود قابل صورت نشود نطفه در ارحام
13. ۱۳در بازوی دین قوت ازان کلک ضعیفستچونانکه بود قوت از ارواح در اجسام
14. ۱۴کان کیسه تهی کرد و ز جودت بتقاضاستمسکین چکند گر نکند هم ز کفت وام
15. ۱۵گفتم کف کانبخش تو دریاست خرد گفتای بی خرد یافته درا یافته و دشنام؟
16. ۱۶کو غوطه کشتی شکن و موج نفس گیرکو میغ سیه فام و نهنگان سیه کام
17. ۱۷گفتم تو بگو گفت کلید در روزیگفتم ز چه دندانه کند گفت ز اقلام
18. ۱۸ای لفظ تو گشته همه دل نغز چو پستهوی حزم تو گشته همه تن مغز چو بادام
19. ۱۹چون شرع قوی ساعد و چونعقل قوی رایچون عدل نکو سیرت و چون علم نکو نام
20. ۲۰از لطف تو در دست قضا عنصر ایجادوز قهر تو در طبع فنا قوت اعدام
21. ۲۱تا گشت مزین بشکوه تو مناصبتا گشت مفوض بسر کلک تو احکام
22. ۲۲بی ساز شد از حشمت تو بربط ناهیدزنگار زد از هیبت تو خنجر بهرام
23. ۲۳صدبار فلک پیش تو در خاک بغلطیدکاین زاویه بنده مشرف کن و بخرام
24. ۲۴یک چاکر هندوست زحل نام برین سقفدر حسرت آن تا تو نهی بر سر او گام
25. ۲۵بر فرق زحل پای نه از بهر تواضعکز بنده ندارند دریغ اینقدر انعام
26. ۲۶مردم همه در طاعت تو بسته میانندمقبل ز سر رغبت و بدبخت بناکام
27. ۲۷خصم تو از ان دیگک سودا که همی پختحاصل جگر سوخته دید و طمع خام
28. ۲۸این دست عجب بین که قدر باخت ادب راعاقل نکند بیهده بر قصد تو اقدام
29. ۲۹هرکس که خلاف تو کند زود بیفتدعصیان ترا زود همی باشد فرجام
30. ۳۰زهریست هلاهل سخن خصمی جاهتگو هر که ملولست ز جا خیز و بیاشام
31. ۳۱هر سر نه باندام کند بندگی توآرند ازان سر سه طلاقی بشش اندام
32. ۳۲مارا ز مقامات بد اندیش تو باریهر روز زنو تازه شود قصه بلعام
33. ۳۳نتوان بچنین شعر ستودن چو توئیراآری بفلک بر نتوانشد ز ره بام
34. ۳۴ما مرد مدیح تو نباشیم ولیکناین زقه روح القدسست ازره الهام
35. ۳۵عاجز همه خلقند ز مدحت نه منم خاصعیبی نبود عجز چو باشد سببش عام
36. ۳۶خود گیر که مدح تو سزای تو کسی گفتحاصل چه چو قاصر شد از ادراک تو افهام
37. ۳۷چون عاقبه الامر همه عجز و قصورستآن به که کنم کمتر و کمتر دهم ابهام
38. ۳۸تا خنجر بهرام بسوهان نشود تیزتا توسن افلاک برایض نشود رام
39. ۳۹بادا دل امید نکو خواه تو بی بیمبادا شب ادبار بداندیش تو بی بام
40. ۴۰کمتر اثر ظل تو فیروزی بی سعیبهتر ظفر خصم گریز نه بهنگام
41. ۴۱جز مسند تو کعبه آمال مباداجز درگه تو قبله حاجات مبینام
42. ۴۲اقبال تو پاینده و انصا ف تو پیوستاحسان تو هموراه و انعام تو مادام