1. ۱ای یافته از قدر بر افلاک تقدموی کرده گه حکم بر اجرام تحکم
2. ۲مخدوم جهان صدر قوام الدین کاینچرخگفته است که مأمور توأم فأمرو احکم
3. ۳رای تو منزه بود از ننگ ترددجود تو مسلم بود از مطل و تلعثم
4. ۴فخر آورد از روی شرف بر سر گردونخاکی که بر او مرکب خاص تو نهدسم
5. ۵خون درجگر آهوی چین مشک شود زانککرد اوز نسیم دم خلق تو تنسم
6. ۶پیش دلت ار موج زند بحر بجنبشهم موج قفایش زند از دست تلاطم
7. ۷چون دست گهر بار تو کی باشد هرگزورچند ز گوهر بود انباشته قلزم
8. ۸هرگز جگر تشنه کجا سیر کند خاکورچه عوض آب بود وقت تیمم
9. ۹کانست در ایام تو مظلوم ولیکندر عهد تو معهود نبودست تظلم
10. ۱۰پروین بنمودست باعدای تو دندانتا در رخ احباب تو کردست تبسم
11. ۱۱ای قدر تو افزون شده از دایره چرخوی جاه تو بیرون شده از حد توهم
12. ۱۲هم کرده گنه را کرم و عفو توپی کورهم کرده ستم را اثر عدل تو ره گم
13. ۱۳اندیشه مدیح تو نهان کرده گه نظماز بسکه معانی کند آنجای تراکم
14. ۱۴گر محترق و راجع و منحوس نبودیچون رای تو بودی بدرخشیدن انجم
15. ۱۵ممدوح نباشد چو تو کز مدح تو ماراتحسین دمادم بود احسان دمادم
16. ۱۶صدرا بگرم گرچه صداعست ولیکنبشنو سخن بنده و فرمای تجشم
17. ۱۷آنم که گه مدح تو چون موی شکافمسرگشته شود عقل از ادراک و تفهم
18. ۱۸خوندل من میخورد اینچرخ وزینرویدر خوندل خویش همی جوشم چون خم
19. ۱۹محروم چنانم که ز حرمان بغایتبر حال من اعدای مراهست ترحم
20. ۲۰من چونسمت خدمت صدری چو تو دارمبر من چه کند چرخ سراسیمه تهاجم
21. ۲۱من صبحم و در مدح تو جز صدق نگویماین یافه درایان را کذبست تکلم
22. ۲۲اینان همه صبحند ولیکن همه کاذببر من همه زین یافته باشند تقدم
23. ۲۳شد تیزی خاطر سبب سوختن منشد نرمی قاقم سبب کشتن قاقم
24. ۲۴آهوی من آنست که بر دو نان از حرصچون سگ بنجنبانم صدبار سر و دم
25. ۲۵من مدح چرا گویم از بهر دو من نانآنرا که سمن باز نداند ز تورم
26. ۲۶بر من نکند هیچ اثر نکبت ایامچونانکه خدررا نرسد رنج تألم
27. ۲۷فضلم عوض رزق من آمد مگر از چرخچون نیش که آمد عوض دیده کژدم
28. ۲۸شاید که بدین شهر کند چرخ تفاخرشاید که بدین مدح کند عقل ترنم
29. ۲۹تا شعشعشۀ نور توان جست ز خورشیدتا خاصیت نطق توان یافت ز مردم
30. ۳۰پایاد وجود تو که آنمعنی جودستاز تو همه تسلیم و ز زوار تسلم
31. ۳۱خصمت ز فلک کوفته و پشت خمیدهبدریده شکم پوست ز سر کنده چو گندم
32. ۳۲اعدای تو از نکبت ایام بحالیکش مرگ فجی باشد از انواع تنعم
33. ۳۳فی العز و فی الدوله ماشئت تعش عشفی القدرة و النصرة ماشئت تدم دم