1. ۱بساط عدل بگسترد باز در عالمخدایگان جهان خسرو بنی آدم
2. ۲قوام چتر سلاطین سکندر ثانیپناه دولت سلجوق اتابک اعظم
3. ۳خطاب کرده بدو چرخ شهریار زمینلقب نهاده بر او عقل مرزبان عجم
4. ۴شهی که تا در او قبله ملوک شدستچهار گوشه عالم زامن شد چو حرم
5. ۵بنای ظلم ز شمشیر اوست مستأصلاساس عدل بانصاف اوست مستحکم
6. ۶مکونات بنزدیک قدر او ناچیزمحقرات بنزدیک حزم او معظم
7. ۷بتیغ بستد ملک زمین ز دست ملوکبتازیانه ببخشید بر عبید و خدم
8. ۸همی ستاند جان و همی دهد روزیگهی بصفحه تیغ و گهی بنوک قلم
9. ۹غبار موکب او توتیای چشم ملوکدعای دولت او مومیای جان کرم
10. ۱۰زهی سر یر تو ارکان عرش را مانندزهی ضمیر تو اسرار غیب را محرم
11. ۱۱توئیکه ذکر تو زیبد طراز دوش ملوکتوئیکه نام تو شاید نگار روی درم
12. ۱۲کهینه بارگه تست گرد خیمه چرخکمینه پرده گه تست ساحت عالم
13. ۱۳بنور رای تو شد چشم سلطنت روشنزعکس تیغ تو شد آستین دین معلم
14. ۱۴تراست زیر نگین طول و عرض رویزمینکه هست بر عدوی تو چو حلقه خاتم
15. ۱۵فلک چو زنگی اگر پاسبان بام تو نیستچرا بطبلک خورشید و مه شود خرم
16. ۱۶تو حکم کن ز تو فرمان و از فلک خدمتتو امرده ز تو در خواست و زستاره نعم
17. ۱۷نه بی اجازت تو شام بر گشاید چترنه بی اشارت تو صبح بر کشید علم
18. ۱۸ولایتیکه ز تشویش پیش ازین بودستبسان دوزخ نمرود، شد بهشت ارم
19. ۱۹کمینه تاختن تو ز گنجه تا بغدادازان کناره دریا بدین سواحل یم
20. ۲۰بسم اسب زمین را زهفت شش کردهپس آسمانرا گرده زی گرد آن هشتم
21. ۲۱چو آفتاب تو بر نقره خنگ آخته تیغچو کوه پیش و پس تو گرفته خیل و حشم
22. ۲۲تو پاک کردی این عرصه از مخالف ملکچنانکه کرد علی پاک کعبه را ز صنم
23. ۲۳نه روی ملک خراشیده هیچ ناخن ظلمنه زلف عدل پژولیده هیچ دست ستم
24. ۲۴تو بیخ خصم بآهستگی ز بن بر کنکه چشم عقل شتاب و ظفر ندید بهم
25. ۲۵تبارک الله ازین بیکرانه لشگر توکه ضبط آن نکند شکل هندسی بقلم
26. ۲۶هرآنگهی که بجنبید شیر رایت توسروی گاو زمین را در آورید بخم
27. ۲۷بهر زمین که در او لشگر تو حمله کندعظیم کاسد باشد در او متاع بقم
28. ۲۸که داشت از ملکان لشگری چنین انبوهز عهد سنجر بر گیر تا بدولت جم
29. ۲۹در آنزمان که دلیران ز حرص گیر و بدارفرو گذارند اسباب زندگی مبهم
30. ۳۰غریو کوس برنجین و بانگ روئین نایبگوش گردون آواز زیر باشد و بم
31. ۳۱سران نیارند از سر فرو نهادن ننگیلان ندارند از جان فراسپردن غم
32. ۳۲ز خون شیران گلگونه کرده صفحه تیغز گرد گردان سرمه کشیده شیراجم
33. ۳۳ز بس خروش در افتاده کوهها را لرزز بس نهیب فرو رفته آسمانرا دم
34. ۳۴بپیش تیغ اجل درامل فکنده سپربپیش حمله فتنه بلا فشرده قدم
35. ۳۵سوار و نیزه نماید میان صف نبردبشکل شیری پیچان بدست درار قم
36. ۳۶روان شیران چون زلف دلبران پرتابدهان مردان چون چشم سفلگان بی نم
37. ۳۷سر مبارز مالیده زیر پای فنادل دلاور خائیده در دهان عدم
38. ۳۸ز کر و فر سواران و ضرب و طعن سپاهدر او ز بیم بلرزد مفاصل رستم
39. ۳۹بهوش رزم پژوهان اجل گشاده بغلز مغز کینه وران مرگ باز کرده شکم
40. ۴۰تو اندر آئی آنجا عنان گرفته ظفرچو ژنده پیل دمان و چو شرزه شیر دژم
41. ۴۱بنعل اسب بپوشیده خاک هفت اقلیمببانگ کوس بدریده سقف نه طارم
42. ۴۲فکنده رایت سلطان قهر بر بیرقکشیده طره خاتون فتح بر پرچم
43. ۴۳بهر کجا که دو صف روی سوی رزم آرندبسنده باشد شمشیر تو بعدل حکم
44. ۴۴جهان ندید و نبیندبعدل تو ملکیز دور آدم تا عهد عیسی مریم
45. ۴۵همیشه تا عدد آسمان نگردد بیشهمیشه تا مدد فیض خور نگردد کم
46. ۴۶نثار بارگه شهریار عادل بادهمه میامن نصرت ز بارگاه قدم
47. ۴۷شده ممالک عالم برای تو مضبوطشده قواعد ملت بتیغ تو محکم