1. ۱ای روشن از وجود تو گشته جهان عقلآب حیات خورده ز لفظ تو جان عقل
2. ۲صدر جهان و خواجه عالم نظام دینکز روی عقل برتری از لامکان عقل
3. ۳خورشید نور گستری اندر فضای شرعدریای علم پروری اندر جهان عقل
4. ۴پای شهامت تو سپرده رکاب فضلدست تصرف تو بسوده عنان عقل
5. ۵الفاظ دلگشای تو شد نقشبند روحوانفاس نکته زای تو شد ترجمان عقل
6. ۶سروی شده نهال تو در بوستان شرعبدری شده هلال تو بر آسمان عقل
7. ۷کردست باز خاطر تو صید مغز علمخورده همای طبع تو از استخوان عقل
8. ۸گشتست پر گهر ز بنانت زبان کلکگشتست پر درر ز بیانت دهان عقل
9. ۹واقف شدست فهم تو بر مشکلات شرعآگه شدست طبع تو از سوریان عقل
10. ۱۰در باغ نشو پیش از تأثیر نامیهکردست ناطقه ز دمت گلفشان عقل
11. ۱۱از خاندان شرعی و از اهل بیت علمزان باردای فضلی و با طیلسان عقل
12. ۱۲بازار عقل بشکند از تو که در صبیبرتر گرفتۀ تو دکان از دکان عقل
13. ۱۳طفلی و پیر عقل طفیلی رای تونازد همی ببخت جوان تو جان عقل
14. ۱۴روح القدس شکر دهد آنگه که در سخنطوطی نطق تو بپرد زاشیان عقل
15. ۱۵عیسی روزگاری و در مهد کودکیناطق شدست در دهن تو زبان عقل
16. ۱۶دست سیه چو مردم دیده همی ترازیبد که روشنست ز تو دیدگان عقل
17. ۱۷تو مرکزی ز دایره نه فلک برونهرگز رسیده نیست بدینجا گمان عقل
18. ۱۸بازاد اندکت شده بسیار علم جمعزان پر عجایبست ز تو داستان عقل
19. ۱۹شش سالۀ که دید که بر بام هفت چرخزد پنج نوبت و شد سلطان نشان عقل
20. ۲۰تا از در سرای وجود اندر آمدستننهاده پای بیرون از آستان عقل
21. ۲۱ای مانده زیر و بالا از تو جهان جهلوی گشته آشکارا بر تو نهان عقل
22. ۲۲چون تو پسر نزاید هرگز بروزگارچونتو گهر نخیزد هرگز زکان عقل
23. ۲۳از کلک ریز عقد گهر در کنار شرعوز نطق بند منطقه ها برمیان عقل
24. ۲۴والله که گر بزیر فلک در هزار قرنچون تو شهی بیاید صاحبقران عقل
25. ۲۵ای بس خجالتاً که بود عقل را ز روحگررای روشن تو کند امتحان عقل
26. ۲۶باشند آنگهی که تو از فضل دم زنیکروبیان نواله ستانان خوان عقل
27. ۲۷گر زرفشاند هر کس من در فشانده امدر زیر نعل مرکب تو از بنان عقل
28. ۲۸تا دل بود بنزد حکیمان محل روحتا از دماغ یابد عاقل نشان عقل
29. ۲۹بادات زیر سایه اقبال رکن دینجان در امان ایزد و تن در ضمان عقل
30. ۳۰زین پس بر اوج منبر تذکیر بر خرامتا هم بیان علم کنی هم بیان عقل