1. ۱زهی ز فر تو سر سبز چرخ مینارنگز مقدم تو سپاهان گرفته صد اورنگ
2. ۲خلاصه همه عالم شهاب دین خالصکه مثل او ننماید سپهر آینه رنگ
3. ۳فلک ز قدر تو اندخته بسی رفعتخرد زرای تو آموخته بسی فرهنگ
4. ۴سوی مدارج مدح تو بال خاطر سستسوی مصاعد قدر تو پای فکرت لنگ
5. ۵بلند قدر تو خواندست اوج گردون پستفراخ جود تو کردست کار کانها تنگ
6. ۶ز آفتاب کمال تو مهر یک ذرهز منجنیق نکال تو چرخ یک خرسنگ
7. ۷سمند بختت و سیر فلک فراخ عنانکمند عزمت و دست قضا دراز آهنگ
8. ۸بود بدست تو اندر حسام جان آهنجبدانصفت که بود در میان بحر نهنگ
9. ۹زمین بوقت درنگ و زمانه گاه شتابزعزم و حزم تو آموخته شتاب و درنگ
10. ۱۰ز بیم لرزه در اجزای کوهها افتدچو بر نهی تو بشاخ گوزن تیر خدنگ
11. ۱۱ز سهم تیغ تو بدخواه تو ز قید حیاةگر یختست از انسوی مرگ صد فرسنگ
12. ۱۲از انکه خاست چوتو تیغزن ز آل حبشز تیغ هندی ترکان همی برآمد زنگ
13. ۱۳گه شکار چنان خون چکانی از دل شیرکه روی چرخ منقط شود چو پشت پلنگ
14. ۱۴نسیم خلقت اگر بگذرد بچین نه عجبکه جان پذیر شود دردیار چین سترنگ
15. ۱۵جز از برای وجودت که عالم معنی استقلم صحیفه ابداع را نزد بیرنگ
16. ۱۶نفاد امر تو انگیخته فلک را سیرشکوه حلم تو آموخته زمین را سنگ
17. ۱۷خدای داند کز غیبت رکاب شریفهمی نمود همه نوش عیش ما چو شرنگ
18. ۱۸میان صبر و دل از آرزوی توصد میلمیان دیده و خواب از فراق تو صد جنگ
19. ۱۹ز ضعف همچون کلک و زسوز همچون شمعز گریه همچو صراحی ز ناله همچون چنگ
20. ۲۰چو نقطه بی تو همه طول و عرض کرده رهاچو غنچه بی تو بخود در گریخته دلتنگ
21. ۲۱ز انتظار چو نرگس نهاده چشم براهز شوق همچو ترازو نهاده بر دل سنگ
22. ۲۲ز خواب دیده همیداشت بی خیال تو شرمدهان ز خنده همیداشت بی جمال تو ننگ
23. ۲۳هزار منت و شکر خدای عز و جلکه باز کردست اقبال سوی ما آهنگ
24. ۲۴بدولت تو ازین پس بچرخ دون با مانه نیش یازد عقرب نه کج رود خرچنگ
25. ۲۵همیشه تا که پدید آید از مدار فلکگهی طلایه روم و گهی طلایه زنگ
26. ۲۶کمینه پایه جاه تو باد نه گردونکهینه چاکر قدر تو باد صد هوشنگ
27. ۲۷دل عدوی تو از جور آسمان مجروحنه آنچنان که شود ملتئم بمرد اسنگ