1. ۱ای بانصاف خواجه آفاقوی بتحقیق از بزرگان طاق
2. ۲عدل تو دیو ظلم را لاحولجود تو زهر فقر را تریاق
3. ۳ملکی در جهان شرع رسولپیش تو عقل و عرف چون دووشاق
4. ۴گویند اقصی القضاه رکن الدینگر کنی سنگرا تو استنطاق
5. ۵نیست اندر همه بسیط زمینمثل تو خواجه علی الاطلاق
6. ۶ور کسی را نباشد این باورگو خراسانت آنک اینت عراق
7. ۷همتت بر دو کون در یکدمچار تکبیر گفته و سه طلاق
8. ۸در فضای جهان بشرق و بغربسایه عدل تو کشیده رواق
9. ۹در بر فهم و خاطرتیزتکند سیر آمدند برق و براق
10. ۱۰عقل و کلک از برای مدحت توبسته اند و گشاده نطق و نطاق
11. ۱۱نه چو تو عالمی است در عالمنه چو تو حاکمی است در آفاق
12. ۱۲عدل چون در گهت نیافت پناهشرع چون مسندت ندید و ثاق
13. ۱۳هر ذخیره که مهر در دل کانکرد پنهان زخشیه الانفاق
14. ۱۴دست جودت چنان برافشاندستکز جهان برد خشیه الاملاق
15. ۱۵عهد کردست چرخ با رایتکه نماید همیشه با تو وفاق
16. ۱۶گرچه اندر خضیب دارد چرخنشکند عهد چون کند میثاق
17. ۱۷ابر اگر لاف جود با تو زندزندش برق در دهان مزراق
18. ۱۸گر کند پیروی جاه تو وهممتعذر شود بر او الحاق
19. ۱۹ور مجسم شود بزرگی توساق عرشش کجا رسد برساق
20. ۲۰شمه از روایح کرمتنسختست از مکارم الاخلاق
21. ۲۱هزل در طبع تو نیافت مجالراست چونانکه در طلاق عناق
22. ۲۲قلم تو چو لوح محفوظستکه مقسم شود بدو ارزاق
23. ۲۳جان روح القدس بمغز خردکند از بوی خاقت استنشاق
24. ۲۴جاه تو در ترقیی است که هستسدره المنتهی بدو مشتاق
25. ۲۵عدل عام تو ربع مسکو نراالف و لام شد در استغراق
26. ۲۶گشت کوتاه دست ظلم چنانکباز پس جست آتش از حراق
27. ۲۷زود خرچنگ بینی و فرزینکه نهند ا زتو کجروی بر طالق
28. ۲۸مسند تو چو کرد رای قضاگفت شرعش بلی الیک مساق
29. ۲۹والله ار در چهار بالش شرعکس نشیند چو تو باستحقاق
30. ۳۰خالی از قصد و میل و حرص و طمعفارغ از کبر وبخل و حقد و نفاق
31. ۳۱هست آن عاطفت بر اطفالتکز پدر کس نبیند آن اشفاق
32. ۳۲نبود چوشکوار تر از عدلهرکه را لذتش بمذاق
33. ۳۳شاخ بی اعتدال فصل بهارنتواند که پرورد اوراق
34. ۳۴عصمتت در کنار پروردستداشته حفظ ایزدیت یتاق
35. ۳۵روز حکمت که سوی مسند توخیره ماند ز هیبتت احداق
36. ۳۶می بر آید ز منکران اقرا رزود بی اختیار همچو فواق
37. ۳۷جون بغایت رسید کار ستمقلم ظلم گشت یار چماق
38. ۳۸نور عدل تو ناگهان بگرفتهمه روی زمین ز سبع طباق
39. ۳۹نفس صبحدم گشاده شودچون افق از شفق گرفت خناق
40. ۴۰نقمت و نعمتت بدشمن و دوستمی نهد غل و طرق بر اعناق
41. ۴۱مدحت تو بنلت فکرمراخطبه کرد و سخات داد صداق
42. ۴۲هر نتیجه که زاید و نبوددر مدیح تو عاق باشد عاق
43. ۴۳باد قربان تو عدو ورچهنسزد خوگ فدیه اسحاق
44. ۴۴تا بنازند مفلسان بدرمتا بنالند عاشقان ز فراق
45. ۴۵باد جود تو عدت مفلسروز خصم تو چون شب عشاق
46. ۴۶ماه جاه تو بی افول و غروببدر قدر تو بی خسوف و محاق
47. ۴۷شادمان بالغدو جاه و الاصالکامران بالعشی و الاشراق