1. ۱ای خورده کوب سقفت ایوان چرخ اطلسخم گشته زیر طاقت نه طارم مقرنس
2. ۲ای درجوار قدرت این چنبر مدوروی در حریم جاهت این عالم مسدس
3. ۳حیرت زده زحسنت این قبه مزخرفعاجز شده زنقشت این گلشن مقرنس
4. ۴از نقش دلگشایت گوی زمین منقشوزعکس شمسه هایت روی هوا مشمس
5. ۵ای سایه لطیفت بر سطح سقف میناوی پایه رفیعت بر سقف چرخ اطلس
6. ۶ماه سپهر دین را از ذروه تو مطلعشاخ گل طرب را در ساحت تو مغرس
7. ۷از بوسها زمینت چون آسمان مجدردوزاستلام خاکت چون سطح آب املس
8. ۸گر رازچرخ خواهی از طرف بام بشنوور سر غیب خواهی از رای خواجه بررس
9. ۹خورشید دین و دنیا کانبخش رکن دین کوستاز نقصها منزه وز عیب ها مقدس
10. ۱۰صدری که از بزرگی وزرفعت مناصبجائی رسیده کانجا هرگز قدم نزد کس
11. ۱۱گردون مگر بنامش زرمیزند از ان مانددینار ماه و خورشید اندر ازل مکاس
12. ۱۲دربدو آفرینش چون عقل دید دستشگفت این بوجه روزی تا حشر خلق را بس
13. ۱۳ابر ار ز بحر طبعش بر خاک قطره پاشدنرگس نروید اعمی سوسن نزاید اخرس
14. ۱۴برجیس روز حکمش صف نعال بگزیدخورشید گفت برخیزاین نیست جا یهرخس
15. ۱۵بردرگه جلالش نتوان رسید هرگزاینهرزه گرد گردون هرزه چه میدودبس
16. ۱۶باد این بنای عالی فهرست عزورفعتواوراق عمر دشمن برکنده و مدرس
17. ۱۷هر دیده کان گشاد ست آسیب چشم بدرابادا در آن تصرف منقارهای کرکس