1. ۱تویی که چرخ به صدر تو التجا کرده‌ستشعاع عقل برای تو اقتدا کرده‌ست
2. ۲امیر عالم عادل شهاب دین خالصکه خاک درگه تو چرخ توتیا کرده‌ست
3. ۳به حرص خدمت تو آسمان کمر بسته‌ستزبهر جود تو خورشید کیمیا کرده‌ست
4. ۴نفاذ امر تو سوگند با قدر خورده‌ستمضای حکم تو پیوند با قضا کرده‌ست
5. ۵نه تیغ نصرت تو لحظه‌ای برآسوده‌ستنه تیر فکرت تو ذره‌ای خطا کرده‌ست
6. ۶زشرم رای تو خورشید در عرق غرقستزرشک خلق تو گل پیرهن قبا کرده‌ست
7. ۷هر آنچه فاقد گشته زجود حاتم طیبروزگار تو آنرا قضا قضا کرده‌ست
8. ۸به تیغ صبح میان فلک دو نیمه گذاراگر خلاف تو گفته‌ست چرخ یا کرده‌ست
9. ۹سپهر اگرچه تو مشگی و مشک غماز استترا خزانه اسرار پادشا کرده‌ست
10. ۱۰زوال راه نیابد بساحت تو که چرخحریم جاه تو را باره از بقا کرده‌ست
11. ۱۱غلام آن دل دریا وشم که در یکدمهزارحاجت ناخواسته روا کرده‌ست
12. ۱۲سرای دولت کردست وقف بر تو فلکبرآن چهار وسه وپنج وشش گوا کرده‌ست
13. ۱۳تبارک الله از آن خلق خوش که پنداریکه نسختی است کز اخلاق انبیا کرده‌ست
14. ۱۴به حسن رای سر سرکشان بپای آوردبزخم تیغ رخ دشمنان قفا کرده‌ست
15. ۱۵زهی مخالف سوزی که زخم خنجر تودل عدوی ترا لقمه بلا کرده‌ست
16. ۱۶عدوی جاه تو پنداشت دست برد بدانکه مهره دزدد یا خانه ی دغا کرده‌ست
17. ۱۷گمان نبرد که هر شعبده که کرد همیهمه زیادتی حشمت ترا کرده‌ست
18. ۱۸خدای عزوجل را به لطف تعبیه‌هاستکه کس نداند این چون وآن چرا کرده‌ست
19. ۱۹بسا سراب که در کسوت شراب نمودبسا عناست که بر صورت غنا کرده‌ست
20. ۲۰تو باش تا بزند آفتاب صبح تو تیغکه صبح دولتت این ساعت ابتدا کرده‌ست
21. ۲۱زمانه داد ترا صد هزار وعده خوبهنوز از آن همه وعده یکی وفا کرده‌ست
22. ۲۲دریغ باشد مثل تو عشر خوار کسانزفرع آنکه کسی وقف ده گدا کرده‌ست
23. ۲۳مرا امید بدانست تا ز پس گویندکه اینت معظم جائی که اوبنا کرده‌ست
24. ۲۴بلند بختا دریا دلا فلک قدراکه ایزدت شرف دین مصطفی (ص)کرده‌ست
25. ۲۵سپاس و منت حق را که کارهای تراهمه موافق کام و هوای ما کرده‌ست
26. ۲۶عنان مصلحت خود بحکم ایزد دهکه هرچه آن نه بقدیر اوست ناکرده‌ست
27. ۲۷رهی بحضرتت ار کمتر آورد زحمتمگو که خدمت درگاه مارها کرده‌ست
28. ۲۸که ازجناب رفیع تو تاجدا مانده‌ستوظیفه های مدیح تو با دعا کرده‌ست
29. ۲۹همیشه تاکه بگوید کسی به نظم و به نثرکه سوی دلبر خود عاشقی هوا کرده‌ست
30. ۳۰تو شادمان زی در دولت ابد که فلکعدوی جاه ترا طعمه فنا کرده‌ست
31. ۳۱همیشه گردش افلاک و جنبش اجرامچنانکه رای رفیع تو اقتضا کرده‌ست