1. ۱زهی وفای تو مانند نقش بر ناخنفکنده دست جفای تو بر جگر ناخن
2. ۲زخار خار غمت نیست بس عجب که بودجوارحی که مرا هست سر بسر ناخن
3. ۳ز درد فرقت تو بیخبر چنانم منکه باشد از الم گوشت بیخبر ناخن
4. ۴نهیب غمزه جادو فریب تو گه سحرهزار شعبده دارد بزیر هر ناخن
5. ۵دراز کرده بآهنگ جان ببین انگشتخضاب کرده بخون جگر نگر ناخن
6. ۶وفا زوی طمع آنکس کند که پیوستهامید رستن مو داشتست بر ناخن
7. ۷بگفتمش که بچین ناخن جفا گفتابرون ز مصلحتی نیست آنقدر ناخن
8. ۸پی خراشش امعای خصم صاحب رادراز کردم ازینسان چو نیشتر ناخن
9. ۹خدیو مملکت عدل و داد شمس الدینکه دست رایش زد بر رخ قمر ناخن
10. ۱۰خدایگان جهان صاحب زمان کامدکف جوادش دریا در و گهر ناخن
11. ۱۱ز بهر آنکه تشبه کند باو هر مههلال حسیدش از آسمان در ناخن
12. ۱۲برای بندگی کلک او مگر بستهبشرط خدمت چون بندگان کمر ناخن
13. ۱۳بزخمه تارگ جان عدوزند بنمودزنیش در رگ او فعل نیشتر ناخن
14. ۱۴زدست بر سر ازینسان کی آمدی هرگزاگر بخصم تو ننمودی آن هنر ناخن
15. ۱۵هوای دولت تو دارد آنمزاج بطبعکه گر بخواهد رویاند از شجر ناخن
16. ۱۶اساس مملکت تو قضا چنان افکندکه اندرو نتواند زدن قدر ناخن
17. ۱۷هر آن بنان که بیان مدیح تو نکندزمانه نی شکند هر زمانش در ناخن
18. ۱۸خدایگانا هر چند میتوان بستندرین قصیده بتأویل صد دیگر ناخن
19. ۱۹ولیک چون سر دشمن بریده اولیترازانکه خوش نبود زین دراز تر ناخن