1. ۱دولت بیدار دوش کرد زعقل امتحانگفت بگو چیست آن گوهر روشن روان
2. ۲آتش همرنگ آب آلت ضرب الرقابآیت فصل الخطاب غایت سبق الرهان
3. ۳نشتر عرق امل شعله برق اجلدایه بیم و امید مایه سود و زیان
4. ۴قاعده رسم دین قائمه عرش ملکحامله عز و ذل فاصله جسم و جان
5. ۵مشعله شبروان مشغله لاف زنمنطقه لشگری بدرقه کاروان
6. ۶آهن مسمار ملک آینه روی مرگناخن چنگال حرب ناصیه آسیب جان
7. ۷بازوی مردان کین باروی میدان دینزینت تخت و نگین زیور تاج کیان
8. ۸لعبت هشیار دل ملت را پیشواهندوی بیدار خسب دولت را پاسبان
9. ۹درز گشای زره رخنه گذار سپرفتنه البرز کن آفت بر گستوان
10. ۱۰هیبت و او همنشین نکبت و او همنفسدولت و اوهمعنان نصرت و او توأمان
11. ۱۱صبح ازو خنده برق ازو شعلهمرگ از و قطره قهر از و یک نشان
12. ۱۲کفر ازو در نهیب ظلم ازودر حجیبآفت ازو در گریز فتنه ازو درنهان
13. ۱۳چهره اوسیم رنگ حله اوزرنگارکسوت او آب گون قطره او بهرمان
14. ۱۴گاه برهنه همی لرزد بر خود چوبیدگه کمر زر کند دایره گرد میان
15. ۱۵نرم ولیکن درشت چون شکم اژدهاساده و لیکن بنقش راست چو آب روان
16. ۱۶در کف شه روز رزم برق بود در سحابدر زره دشمنش صاعقه در پرنیان
17. ۱۷عقل چو بشنید از و خنده بزد زیر لبگفت بگویم که چیست خنجر شاه جهان
18. ۱۸شاه فریدون نسب شیر سکندر لقبسرور گردون نشین عادل سلطان نشان
19. ۱۹خسرو گیتی گشای صفدر لشگر شکنمهر درخشنده تیغ کوه ستاره سنان
20. ۲۰تاج ملوک اردشیر اختر پیروز بختگوهر دریا نوال قلزم گردون توان
21. ۲۱پادشه بحر و بر مردم چشم ملوکواسطه عقد ملک عاقله خاندان
22. ۲۲مهر سپهر وغا جان جهان سخاروی ملوک زین پشت سپاه گران
23. ۲۳حاتم اقلیم بخش آصف البرز حلمحیدر خیبر گشای رستم گیتی ستان
24. ۲۴آنکه بمنشور اوست مملکت آن و اینوانکه بتدبیر اوست سلطنت این و آن
25. ۲۵آنکه گه بزم و رزم بهر ولی و عدودارد از کلک و تیغ رزق و اجل در بنان
26. ۲۶آنکه بپیکان تیر چون بگشاید زشستدر دل سندان کند صورت پنج آشیان
27. ۲۷زحمت آسیب او بر تن افراسیابهیبت شمشیر او در دل طمغاج خان
28. ۲۸در خم چوگان اوست نقطه گوی زمینبر خط فرمان اوست دایره آسمان
29. ۲۹ابلق ایام را تا در امرش خرامتوسن افلاکرا در کف حکمش عنان
30. ۳۰سهمش اگر دور باش در دل کوه افکندکوه زبیم اوفتد زلزله در استخوان
31. ۳۱عرصه ملکی که نیست در نظر عدل اوغول درو رهنماست گرگ در و سر شبان
32. ۳۲دست و دلش ایخدا چند ببخشند چندآن نه دلست و نه دست پس چه بود بحر و کان
33. ۳۳ای دهش دست تو آیتی از فیض رزقوی روش امر تو نسختی از کن فکان
34. ۳۴بخت تو تکیه زده در حرم لایزالقدر تو خیمه زده بر طرف لامکان
35. ۳۵تازگی حلم تو مزمن طبع زمینبارگی عزم تو مسرع سیر زمان
36. ۳۶عاجز از انعام تو عالم شیب و فرازقاصر از ادراک تو دست یقین و گمان
37. ۳۷دهر نیارد دگر شبه تورزم آزمایچرخ نبیند دگر مثل تو صاحبقران
38. ۳۸دست طبیعت نزد شق دهانرا شکافتا که نشد رزق را دست تو اندر ضمان
39. ۳۹از کفت آموخت بحر بخشش تالاجرماز همه جا بیش ریخت آب بمازندران
40. ۴۰گردون نزل ترا ماحضری ساختستوجه جواز سنبله برگ که از کهکشان
41. ۴۱عشق ثنایت مرا کرد امیر سخنصیت سخایت مرا خواند برون زاصفهان
42. ۴۲حرص همیگفت خیز راه سپرهین و هینعقل همیگفت باش پرده مدرهان و هان
43. ۴۳شعر همین وانگهی حضرت شاهنشهیکس بسر آسمان بر نشد از نردبان
44. ۴۴لطف ملک گر کند از تو قبول اینسخنسازد از ان روح قدس مدح تو ورد زبان
45. ۴۵آه که بازار شعر دید کسادی عظیمجز بتو نتوان فروخت این سخنان گران
46. ۴۶تخت بر اجرام نه رخت بر افلاک برلایق تخت تو نیست عرصه این خاکدان
47. ۴۷گردن رایان ببند چون دردونان بقهرکشور ترکان گشای چون زمی دیلمان
48. ۴۸ملک سلیمان ستان سد سکندر گشایتاج فریدون ربای باج ز قیصرستان