1. ۱ای بتو چشم مملکت روشنوی بتو جان مکرمت گلشن
2. ۲میر عادل شهاب دین خالصافتخار ملوک و فخر زمن
3. ۳ای ز نه شوی چار مادر کونبنظیرت نگشته آبستن
4. ۴پیش قدر تو چرخ غاشیه کشپیش حکمت زمانه مقرعه زن
5. ۵عقل با نور رای تو کژبینچرخ با سیر عزم تو کودن
6. ۶تیغ تو همچو چرخ مردم خوارخشم تو همچو مرگ مردشکن
7. ۷لطف و عنف تو می برون آرندآب از سنگ و آتش از آهن
8. ۸مردمی را زتست خون در رگمکرمت را زتست جان در تن
9. ۹لطف تو همچو آب جان پرورعنف تو همچو خواب مردافکن
10. ۱۰تا نگشتی تو ضامن ارزاقحقتعالی نیافرید دهن
11. ۱۱گر مجسم شود بزرگی تودر نیابدش چرخ پیرامن
12. ۱۲در قبائی چگونه می گنجیکت جهانی است حشو پیراهن
13. ۱۳خصمت ارچه چو مار در زرهستهمچو ماهیست مرده در جوشن
14. ۱۴هر سری کاندرو خصومت تستننگ دارد ز صحبتش گردن
15. ۱۵ای فزون قدرت از تصور وهموی برون جاهت از تو هم ظن
16. ۱۶همچو روحی لطیف در همه جایهمچو عقلی تمام در همه فن
17. ۱۷همه عادات تست مستأنسهمه اخلاق تست مستحسن
18. ۱۸سطح تو سقف چرخ بل اعلیرای تو روی عقل بل احسن
19. ۱۹گفته جودت بآز لاتیأسگفته عفوت بجرم لاتحزن
20. ۲۰هست بهر قضیم مرکب توچرخ را خوشه ماه را خرمن
21. ۲۱سرورا یک نفس بدستوریقصه خویش خواهمت گفتن
22. ۲۲بی حضور رکاب اشرف توبس بشولیده بود کارک من
23. ۲۳بود از دوری تو دور از توروز من تیره سور من شیون
24. ۲۴هدیه بخت نوع نوع بلاتحفه چرخ گونه گونه حزن
25. ۲۵شد پراکنده چون بنات النعشکار کی منتظم چو نجم پرن
26. ۲۶مانده بی برگ همچو گل دردیگشته ضایع چو شمع در گلخن
27. ۲۷دهر ماهی و من در اویونساصفهان چاه و من در او بیژن
28. ۲۸نه مرا جز خیال تو مونسنه مرا جز جناب تو مأمن
29. ۲۹نه بمخلص همی رسید امیدنه بچنبر همی رسید رسن
30. ۳۰گر بخندم ملامتست از دوستور بگریم شماتت از دشمن
31. ۳۱آنکه با من چو شیر بامی بودگشت اکنون چو آب با روغن
32. ۳۲نه ز ممدوح هیچ بهروزینه ز مخدوم هیچ پاداشن
33. ۳۳نعمت این گرسنگی شکمخلعت آن برهنگی بدن
34. ۳۴در وفا چون گل و گه وعدههمه را خوش زبانی سوسن
35. ۳۵این گه جود، صبر کن آریوان گه مدح، شاد باش احسن
36. ۳۶من با حسنت و شاد باش تهیخویشتن را نه بینم ایچ ثمن
37. ۳۷دوخته خلعت ثنای همهخود برهنه نشسته چون سوزن
38. ۳۸عمر کان وقف مدحشان کردمآب پیموده ام بپرویزن
39. ۳۹عوض مدح چیست طال بقاکنه ربی باشد این سخن بسخن؟
40. ۴۰خود گرفتم که قمریم قمریکرده کوکو نخورده یک ارزن؟
41. ۴۱بس فراخست حرص را میدانسخت تنگست رزق را روزن
42. ۴۲هست در کار کلک و شغل دویتعطلت دیگ و عزلت هاون
43. ۴۳نه توان زیست اینچنین مسکیننه بشاید گذاشتن مسکن
44. ۴۴هست بر پای من دو بند گرانعلقت چار طفل و حب وطن
45. ۴۵بسکه گفتم که سرد باشد سردشعر من خاصه در مه بهمن
46. ۴۶چون بدیدم لقای میمونتگشتم ایمن زجور این ریمن
47. ۴۷از تو شد چشم بخت من بیداربتو شد روز عیش من روشن
48. ۴۸تا بود ابلق زمان در تکتا شود منجل هلال مجن
49. ۴۹توهمی شیر گیر و خصم تو گورتو فنک پوش و دشمن تو کفن
50. ۵۰مدت عمر تو بطول زمانبسته با دامن ابد دامن
51. ۵۱زیر حکمت سپهر گردنکشرام امرت زمانه توسن