1. ۱چه شد که عالم معنی خراب می‌بینمچه شد که ماه کرم در سحاب می‌بینم
2. ۲چه شد که با همه‌کس اضطرار می‌یابمچه شد که در همه‌کس اضطراب می‌بینم
3. ۳ز سوگ طوطی سرسبز شکرین‌الفاظجهان سیاه چو پر غراب می‌بینم
4. ۴دریغ حنجر مشکل‌گشای فضل‌نمایکه فارغش ز سؤال و جواب می‌بینم
5. ۵دریغ عالم امید را که ناگاهانز سیل قهر خراب و یباب می‌بینم
6. ۶دریغ بحر هنرها جمال دین محمودکش از سموم اجل چون سراب می‌بینم
7. ۷دریغ چون تو جوانی که زیر خاک شدیکه همچو گنجت تحت‌التراب می‌بینم
8. ۸چگونه باشد حالم که پس ز صدر کبیرهمی امام سعیدت خطاب می‌بینم
9. ۹تو جان دانش بودی عجب نباشد اگربه سوی عالم جانت شتاب می‌بینم
10. ۱۰فتاده در دل آهن ز مرگ تو آتشز چشم سنگ روان گشته آب می‌بینم
11. ۱۱هوا چرا نفس سرد می‌زند که در اوهمی از آتش دل التهاب می‌بینم
12. ۱۲مرا نمی‌شود از خویشتن این سخن باورمگر به خواب درم وین به خواب می‌بینم
13. ۱۳نه خاندانی از مرگ تو خراب شدستکه عالمی ز غم تو خراب می‌بینم
14. ۱۴چو ذره گردند اهل هنر پراکندهز بعد مرگ تو چون آفتاب می‌بینم
15. ۱۵برانده جوی مجره ز آب دیده فلکدر اشک او ز ستاره حباب می‌بینم
16. ۱۶ز مرگ تست که این خیمه معلق راشکسته میخ و گسسته طناب می‌بینم
17. ۱۷چو با تویی بنماند جهان و جان برودبه ترک هردو بگفتن صواب می‌بینم
18. ۱۸لعاب گرم بیفسرد و خون نافه ببستاز این بریشم وزان مشک ناب می‌بینم
19. ۱۹اجل خجل شد ازین و فلک پشیمانستمیان هردو ازین رو عتاب می‌بینم
20. ۲۰مراست قهر مروت که در مصیبت توز دیده‌ها اثر فتح باب می‌بینم
21. ۲۱به دست مردمک دیده بر ز خون دو چشمبه یاد روی تو جام شراب می‌بینم
22. ۲۲ز سرخیی که گه صبح و شام در افقستبه خون شده رخ گردون خضاب می‌بینم
23. ۲۳ز شرم کرده خود چرخ را زنان بر سردودست عقرب همچون ذباب می‌بینم
24. ۲۴ز خون دیده دل سنگ لعل می‌یابمز آه دل جگر شب کباب می‌بینم
25. ۲۵چرا به مرگ تو شادست دشمنت که به عمرفذلک همه هم زین حساب می‌بینم
26. ۲۶عنان آز به دست نیاز باید دادکه مکرمت را پا در رکاب می‌بینم
27. ۲۷ولیک با همه محنت بدان خوشست دلمکه یادگار ازان گل گلاب می‌بینم
28. ۲۸امیدوارم کز قدر بگذرد ز اقرانازانکه گوهر تیغ از قراب می‌بینم
29. ۲۹همیشه خصمش مقهور با دو دوست به کامچنان بود که دعا مستجاب می‌بینم