1. ۱نمی کنی نظری بیدلان غمگین راهمی کشی به جفا عاشقان مسکین را
2. ۲صبا حکایت زلفت به هر که شهر بگفتدگر مجال مده مردم سخن چین را
3. ۳ای به طرف گلستان نشانده نرگس مستز شاخ سنبل تر سایه کرده نسرین را
4. ۴بیا که بی تو جهانم به چشم تاریک استمگر به روی تو روشن کنم جهان بین را
5. ۵برفتی و ز فراق تو زندگی تلخ استبیا که بر تو فشانیم جان شیرین را
6. ۶مرا سری ست که بر آستانه ای دارمکه سالها که ندیده است روی بالین را
7. ۷تو تیغ می زن و بگذار تا من حیراننظاره همی کنم آن ساعد نگارین را
8. ۸روا مدار که بر باد می رود جان هابه دست باد مده آن دو زلف مشکین را
9. ۹به کفر زلف تو دنیا ز دست داد جلالاز آن سبب که به دنیا نمی دهد دین را