1. ۱زهی شاهنشه اعظم زهی فرمانده کشورزهی دارندهٔ عالم زهی بخشندهٔ افسر
2. ۲زهی جمشید داد و دین زهی خورشید تحت دینزهی مولای انس و جان زهی دارای بحر و بر
3. ۳زهی شایستهٔ مسند زهی بایستهٔ خاتمزهی پیرایهٔ شاهی زهی سرمایهٔ مفخر
4. ۴زهی دستور تو دولت زهی مأمور تو گیتیزهی مقهور تو گردون زهی مجبور تو اختر
5. ۵عمار دولت قاهر جلال ملت باهرمغیث ملت زاهر معز دین پیغمبر
6. ۶تو آن شاهی که از ایام آدم تا بدین مدتچو تو هرگز نبوده‌ست و نخواهد بود تا محشر
7. ۷به چشم اندر کشد چون سرمه گرد موکبت خاقانبه گوش اندر کند چون حلقه نعل و مرکبت قیصر
8. ۸بود زآسیب تیغ آب‌دارت سال ... آتشنهفته روی در آهن گرفته جای در مرمر
9. ۹اگر دارد کشف در دل وفاقت ساعتی پنهانوگر دارد صدف در تن خلافت لحظتی مضمر
10. ۱۰به نرمی چون فنک گردد کشف را بر بدن خارابه تیزی چون خسک گردد صدف را در دهن گوهر
11. ۱۱گه جود و عطا و بذل و احسانت تهی گرددزمین از گنج و بحر از در و کوه از سیم و کان از زر
12. ۱۲گه حرب و مصاف و حمله و کین تو پر گرددهوا از جان و چرخ از گرد و خاک از دشت و خون از سر
13. ۱۳بود پیوسته از بیم سنانت در تف هیجابود همواره از ترس خدنگت در صف عسکر
14. ۱۴نهنگ تند چون سیماب لرزان در یم عمانپلنگ زوش چون سیمرغ پنهان در که بربر
15. ۱۵ایا شاهی کز آسیب سر شمشیر تو گردونکشد سر هر زمان چون خارپشت اندر خم چنبر
16. ۱۶اگر خنجر زنی گاه وغا بر پیکر کیوانکنی آن را به یک ضربت علی‌التحقیق دو پیکر
17. ۱۷بر اطراف ممالک قلعه‌ها داری برآوردههمه بنیاد آن از سد ذوالقرنین محکمتر
18. ۱۸رسیده قعر خندقهای آن تا تارک ماهیگذشته سقف ایوانهای آن از گوشهٔ محور
19. ۱۹ندیمان و مشیران و سواران و غلامانتبه انواع هنر هستند هر یک بهتر از دیگر
20. ۲۰ندیمانی همه فاضل مشیرانی همه عاقلسوارانی همه پردل غلامانی همه صفدر
21. ۲۱یکی با فطنت لقمان یکی با بهجت سحبانیکی با قوت رستم یکی با صولت حیدر
22. ۲۲ز ترک و دیلم اندر لشکرت هستند مردانیخروشان همچو پیل مست و جوشان همچو شیر نر
23. ۲۳غضنفرجوش و آهن‌پوش و گردون‌کوش و لشکرکشمصاف‌افروز و فتح‌اندوز و اعداسوز و جنگاور
24. ۲۴بود تنین و ثور و شیر و کرکس را همه سالهز گرز و رمح و تیغ و تیرشان بر گنبد اخضر
25. ۲۵شکسته مهره اندر سر گسسته گردن اندر تنکفیده دیده اندر رخ دریده زهره اندر بر
26. ۲۶که دارد از سلاطین و ملوک مشرق و مغربچنین پرداخته دولت چنین آراسته لشکر
27. ۲۷خداوندا کنون باید نشاط باده فرمودنکه شد چون جنة‌المأوی جهان از خرمی یکسر
28. ۲۸گهی آراستن بر گوشهٔ رود روان مجلسگهی می خواستن بر نالهٔ رود روان‌پرور
29. ۲۹شکوفه بر سر شاخ است چون رخسارهٔ جانانبنفشه بر لب جوی است چون جرارهٔ دلبر
30. ۳۰سحاب گوهرآگین گشته نقاش گل سادهشمال عنبرآیین گشته فراش گل احمر
31. ۳۱کنون از لاله گردد باغ چون بیجاده‌گون مطردکنون از سبزه گردد راغ چون پیروزه‌گون چادر
32. ۳۲گهی صلصل کند در بوستان چون عاشقان لالهگهی بلبل زند در گلستان چون مطربان مزهر
33. ۳۳سرشک ابر دُرّآگین فروغ مهر نورآیینرسول ماه فروردین نسیم باد صورتگر
34. ۳۴طرازد حلهٔ سوسن نماید طرهٔ سنبلفروزد چهرهٔ نسرین گشاید دیدهٔ عبهر
35. ۳۵سمن را گه کند گردن هوا پر رشتهٔ لؤلؤچمن را گه کند دامن صبا پر تودهٔ عنبر
36. ۳۶در این ایام یک ساعت نباید زیست بی‌عشرتدر این هنگام یک لحظت نشاید بود بی‌ساغر
37. ۳۷الا تا صورت مانی بود افروخته سیماالا تا لعبت آزر بود آراسته منظر
38. ۳۸ز خوبان باد بزم تو چو صورت‌نامهٔ مانیز ترکان باد قصر تو چو لعبت‌خانهٔ آزر
39. ۳۹قضا رای تو را تابع قدر حکم تو را خاضعملک مُلک تو را راعی فلک بخت تو را یاور