1. ۱بر ماه روشن از شب تاری علم کشیدوز مشک سوده بر گل سوری رقم کشید
2. ۲زنجیره‌ای ز قیر و طرازی ز غالیهبر عارض چو ماه و رخ چون بقم کشید
3. ۳آشوب خلق را خط مشکین خدای عرشبر روی چون شکفته گل آن صنم کشید
4. ۴در مهر او روانم و در هجر او دلمبسیار قهر دید و فراوان ستم کشید
5. ۵تا نامهٔ جمالش توقیع زد فلکبر نام نیکوان زمانه قلم کشید
6. ۶در عشق من فریدم و در خوبی او نظیرعز الذی و جل که ما را به هم کشید
7. ۷ناگه ز من ببرد به صد حیله و فسونآن دل که در هواش بسی رنج و غم کشید
8. ۸شد محترم به نزد بزرگان هر آن کسیکاو را عمل به خدمت آن محتشم کشید
9. ۹از پشت ماهی و ز نشیب ثری به علمبر روی ماه و اوج ثریا علم کشید
10. ۱۰زآن سان که سر کشد کشف اندر میان سنگاز جود او نیاز سر اندر عدم کشید
11. ۱۱ای صاحبی که رایت اقبال و جاه تودولت بر آسمان جلال و همم کشید
12. ۱۲تا کرد ذوالجلال فزون آبروی توحاسد بسی ز رشک تو باد ندم کشید
13. ۱۳در موجگاه بحر شریعت نهنگ‌وارشمشیر تو سفینهٔ بدعت به دم کشید
14. ۱۴هر کز هوای خط تو بیرون نهاد گامدست اجل روان ز تن او به غم کشید
15. ۱۵شاخ درخت دولت تو سایه‌دار گشتتا بیخ او ز ابر سخای تو نم کشید
16. ۱۶از هیبت بلارک خاراشکاف تودشمن چو خارپشت سر اندر شکم کشید
17. ۱۷تخت تو در کنار ستاره وطن گرفترای تو بر کنار مجره خیم کشید
18. ۱۸چون گور ماده عدل تو بشناخت بچه رااز ایمنی به خانهٔ شیر اجم کشید
19. ۱۹شد راه سایلت چو ره کهکشان ز بسکاو از عطای تو سوی خانه درم کشید
20. ۲۰شد در پناه جاه تو آسوده هر کسیکز گردش زمانهٔ جافی الم کشید
21. ۲۱تا در نوادر قصص آید که ابرههدر کفر لشکری سوی بیت الحرم کشید
22. ۲۲بادی چنان که غاشیهٔ تو کشد فلکدایم چنان که باد همی تخت جم کشید