1. ۱هیچ می‌دانی تو هر طفلی که آید در جهاناز چه توأم با عُوَیل و ضَجه و زاری بُوَد
2. ۲گرچه خون می‌خورده اندر حبس تاریک رحموین زمانش نوبت شیر و شکر خواری بود
3. ۳این از آن باشد که در لوح ازل بیند ز پیشکاین جهان جای چه خوف و خفت و خواری بود
4. ۴چون همی بیند که می‌خواهد گرفتارش شودضجه و فریادش از بیم گرفتاری بود