1. ۱ساقیِ سیم بر بده ساغرکه جهان یافت رونقِ دیگر
2. ۲شهر تبریز فصل تابستانگشته همچون بهار جان پرور
3. ۳ابر بر روی سبزه پنداریریخت هر بامداد گوهرِ تر
4. ۴باد گویی به مغز بسپاردهمه از باغ نَکهتِ عنبر
5. ۵سرخ گل بین که سر برون کردهچون عروس از زمرّدین چادَر
6. ۶دوش در باغ بلبل و قُمریداشتند این نوایِ جان پرور
7. ۷که خداوند آسمان و زمینکه جز او نیست نقشبندِ صُوَر
8. ۸زیر ظلِّ شهنشه ایرانناصرالدّین خدیوِ کیوان فر
9. ۹نصرة الدوله را عطای نمودپسری رشکِ آفتاب و قمر
10. ۱۰پسری اعتبارِ دین و دُوَلپسری افتخارِ جدّ و پدر
11. ۱۱آسمان بهر چشم زخم بریختاز ستاره سپند بر مِجمَر
12. ۱۲نظرِ سعدِ اختران را دیدجمع در طالعش ستاره شُمَر
13. ۱۳ابدالدّهر اختران زان رویبه سعادت در او کنند اثر
14. ۱۴هست هم نام جدِّ خود فیروزباد فیروزبخت تا محشر
15. ۱۵مادرش دخترِ ولی عهد استکه ز خورشید زیبدش معجر
16. ۱۶جامۀ عصمت و حیا پوشیداز ازل دستِ ایزدش در بر
17. ۱۷گر بَری بود مریم از تهمتمی بگفتم بر او بُوَد همسر
18. ۱۸جز در آیینه و در آب ندیددیدۀ عصمتش تنی هم بر
19. ۱۹هم بر این مادر افتخار کنداین مَلِک زادۀ مَلَک منظر
20. ۲۰فخرِ اسفندیار گر بوده ستبه کتایونِ دخترِ قیصر
21. ۲۱به مظفّر مَلِک مبارک بادمقدمش کوست از نِتاج ظفر
22. ۲۲باش تا خسرو جهان آیدبه سلامت از این بزرگ سفر
23. ۲۳باش تا تاج گیرد از خاقانباش تا باج گیرد از قیصر
24. ۲۴باش تا تیغِ مملکت گیریدستِ اقبال بنددش به کمر
25. ۲۵باش تا تاجِ مملکت داریدستِ دولت گذارَدَش بر سر
26. ۲۶باش تا به نهد به جایِ کلاهبا عنایاتِ شه به سر مِغفر
27. ۲۷بزند بر به مُلکِ چین خرگاهبکشد سوی باختر لشکر
28. ۲۸نصرة الدوله ابنِ عَمِّ مَلِککه ولی عهد راست خدمتگر
29. ۲۹می سزد تا که افتخار کندتا قیامت بدین ستوده پسر
30. ۳۰آن پدر کو نباشدش فرزندچون درختی است کو ندارد بر
31. ۳۱آن شجر کز ثمر بُوَد عاریسوختن را سزاست همچو شجر
32. ۳۲باش تا با عنایتِ سلطانبر نُهُم آسمان فرازد سر
33. ۳۳من به حکمِ امیر بسرودماین چکامه که به ز لؤلؤِ تر
34. ۳۴فخرِ اهلِ ادب امیر نظامکه جهانی است پر ز فضل و هنر
35. ۳۵نصرة الدوله هم به حکمِ امیربایدم خِلعتی کند در بر
36. ۳۶تا از این خوب تر طراز دهدمدحِ سلطانِ معدلت گستر
37. ۳۷ناصرالدّین شهِ عجم که براوستتا ابد افتخارِ تاج و کمر
38. ۳۸تا جهان است شادمانه زیادهست هر جا چه در سفر چه حَضَر