1. ۱رفیق اهل و سرا امن و باده نوشین بوداگر بهشت شنیدی بِساطِ دوشین بود
2. ۲چه حال خوب و شب جمعۀ خوشی دیدیمچه بودی ار شبِ هر جمعه حالِ ما این بود
3. ۳عجب شبی به احبّا گذشت و پندارمکه چشمِ چرخ در آن شب به خواب سنگین بود
4. ۴جهان به دیدۀ من ناپسند می آمدولی در آن شب دیدم که دیده بدبین بود
5. ۵لوازم طرب و موجبات آسایشز لطف حاج امین جمله تحتِ تأمین بود
6. ۶تمام حرفِ وفا در لب و صفا در چشمنه در سری هَوَسِ بَد نه در دلی کین بود
7. ۷نه از میلسپو آنجا سخن نه از نُرمالنه ذکر آنقُره نی صحبتِ فلسطین بود
8. ۸نه گفت و گویِ رضاخان نه یادِ احمد شاهنه فکرِ مؤتمن الملک و ذکرِ چایکین بود
9. ۹انار و سیب و به و پرتقال و نارنگیکبابِ برّۀ خوب و شرابِ قزوین بود
10. ۱۰عرق به حدِّ کمال آب‌جو به حدِّ نِصابگل و بنفشه فزون تر ز حدِّ تخمین بود
11. ۱۱مُعاشران همه خوش روی و مهربان بودندیکی نبود که بدخوی و زشت آیین بود
12. ۱۲جلال و حاج زَکی خان و اعظم السّلطانادیب سلطنه و فتح بود و فرزین بود
13. ۱۳بس است آنچه شنیدی تو یا بگویم بازبتول بود و قمر بود و ماه و پروین بود
14. ۱۴نگارخانۀ چین بود و بارنامۀ هندهزار چندان بود و هزار چندین بود
15. ۱۵بتول چارقدی بر سرش ز منسوجیکه نسج آن غرض از کارگاهِ تکوین بود
16. ۱۶به گردِ عارضش از زیر چارقد بیروندو قسمت متساوی ز مویِ مُشکین بود
17. ۱۷سفید روی و بر اطراف آن دو مویِ سیاهبنفشه بود که اندر کنارِ نسرین بود
18. ۱۸نداده بود به خود هیچ گونه آرایشکه بکر بود و منزّه ز قیدِ تزیین بود
19. ۱۹دلم تپید چو بر چشمِ او گشادم چشمچو صعوه‌ای که گرفتارِ چنگِ شاهین بود
20. ۲۰قمر مگو که یکی از ودایعِ حق بودقمر مگو که یکی از بدایع چین بود
21. ۲۱به پا زِ حلّهُ زَربَفت داشت پاچینیچه گویمت که چِه‌ها در میانِ پاچین بود!
22. ۲۲از آن لطافت و آن پودر و پارفَم و توالتشبیه مادموازلهای بِرْن و برلین بود
23. ۲۳مثال خوشۀ خُرما فرازِ نخلِ بلندنموده جمع به سر گیسوان زرّین بود
24. ۲۴نه شانه بود که آن گیسوان به هم می ریختکلیدِ محبسِ دلهایِ مستمندین بود
25. ۲۵مرا به مهر ببوسید و من خجل گشتمکه پیر بودم و رخسار من پر از چین بود
26. ۲۶دلم جوان شد و طبعم روان از آن بوسهمگر به لعلِ وی آبِ حیات تضمین بود
27. ۲۷بتول شور به مجلس فکند با ویُلُنقمر مطابق او در غناء شیرین بود
28. ۲۸به یک تغنّیِ او در نَشاط می آمداگر چه قلبِ پدرمرده طفلِ مسکین بود
29. ۲۹ز یک ترنّم او شادمان شدی گر چندطلاق دیده زنِ ناگرفته کابین بود
30. ۳۰روانِ جامعه از این دو زن صفا می‌یافتاگر نه بر رخشان آن نقابِ چرکین بود
31. ۳۱کشید کار در آخر به تعزیت خوانیکه باده نوشان سرمست و باده نوشین بود
32. ۳۲یکی سکینه یکی مادرِ وَهَب می‌شدهمان دو بازسنان بود و شِمرِ بی‌دین بود
33. ۳۳چو شِمر حضرتِ عبّاس را طلب می‌کردحکایتِ سپر و گرز بود و زوبین بود
34. ۳۴چه گویمت که چه می‌کرد اعظم السّلطانحقیقةً یکی از جملهٔ ملاعین بود
35. ۳۵جناب فرزین گه راست رفت و گاهی چپهمیشه این حرکت از خواص فرزین بود
36. ۳۶ادیب سلطنه هم بد نشد در آخرِ کاراگر چه اوّل شب با وقار و تمکین بود
37. ۳۷چو نیمی از شب بگذشت سفره آوردندکه اندر آن خورش قیمه بود و ته چین بود
38. ۳۸«شکم پرست کند التفات بر مأکول»به خاصه کز سر شب بار معده سنگین بود
39. ۳۹ادیب و فرزین بعد از دو ثلثِ شب رفتندکسی که ماند بجا فتح و آن خواتین بود
40. ۴۰جنابِ حاج امین با قمر به یک جا خفتاگر چه کثرتِ جا و وفورِ بالین بود
41. ۴۱بلی قمر یکی از جملۀ خبیثاتستوکیل محترم ما هم از خبیثین بود
42. ۴۲من و بتول به جای دگر شدیم ولیبتول بکر و جلال الممالک عنّین بود
43. ۴۳به یادِ خُلقِ خوشِ میزبان و مهمانانبرین و بالین بر من عبیر آگین بود
44. ۴۴خلاصه بر منِ مهجور راست می‌خواهیشبی که در همۀ عمر خوش گذشت این بود
45. ۴۵به یادگارِ شبِ جمعه گفتم این اشعارکه همچو بزم سزاوارِ شرحِ چونین بود
46. ۴۶گُمان نبود که دیگر شبی چنین بینمکه عمر من به حدود ثَلاث و خَمسین بود