1. ۱بچه‌ای با شعور با فرهنگبود با بختِ خود همیشه به جنگ
2. ۲که چرا من بزرگ‌تر نشدممثلِ این مردمِ دگر نشدم
3. ۳گشته‌ام پیشِ خلق خوار و ذلیلزان که نه ریش دارم و نه سبیل
4. ۴در سر و پام نیست کفش و کلاهکه چرا قدِّ من بود کوتاه
5. ۵لُخت و بی‌برگ و بی‌نوا شده‌اممثل یک بَچّه گدا شده‌ام
6. ۶من به کلّی ز جامه عریانمجوجه مرغِ دو روزه را مانم
7. ۷ننه‌ام متّصل کُتَک زندمپدرم بام و عَمّه چک زَنَدم
8. ۸مردمانِ بزرگ را در تنکُت و سرداری است و پیراهن
9. ۹بهرِ خود جامه‌های نو بِبُرندهرچه خواهند هر زمان بخورند
10. ۱۰هرکجا میلشان کشد بروندتابعِ میلِ هیچ کس نشوند
11. ۱۱پس مَن آیا چه وقت خان گردم؟صاحبِ قدرت و توان گردم؟
12. ۱۲من هم ار خود بزرگ گردم و مَردکارهای بزرگ خواهم کرد
13. ۱۳ابتدا درسِ دِهقَنَت خوانمتا ره و رسمِ دِهقَنَت دانم
14. ۱۴بعدِ چندی کلنگ و گاله و بیلمی‌کنم از برای خود تحصیل
15. ۱۵گوسفندی و گاومیش و بزیگندمی، ماشی، ارزنی، اُرُزی
16. ۱۶پیش‌ گیرم طریقِ دهقانیدر کمال صفا و آسانی
17. ۱۷می‌کنم قِطعه زمینی شخماز پس شُخم می‌فَشانم تخم
18. ۱۸گندمم چون به بار آمد و جومتموِّل شوم به گاهِ درو
19. ۱۹بعد کم‌کم زمین زیاده کنماز زمینِ خود استفاده کنم
20. ۲۰صاحبِ خانه و عِلاقه شَوَمبا حِمار و بَعیر و ناقِه شوم
21. ۲۱ناز و نعمت چو در زمین باشدکارِ من در زمین همین باشد
22. ۲۲کارِ من گیرد از زمین بالامی‌شوم از برای خویش آقا
23. ۲۳مِنَّت هیچ‌کس نخواهم بُردنانِ بازویِ خویش خواهم خورد
24. ۲۴در ادارات نوکری نکنمنوکری را به دیگری نکنم
25. ۲۵نوکر گاو و گوسفند شوممن از این کار سربلند شوم
26. ۲۶تا رود کارِ کِشت از پیشَمبنده خویش و خواجۀ خویشم