1. ۱طبع من این نکته چه پاکیزه گفتسهل بُوَد خوردن افسوس مفت
2. ۲مردم این مُلک ز کِه تا به مِههیچ ندانند جز احسنت و زِه
3. ۳هرکسی اندر غم جان خود استفارغ از اندیشه نیک و بد است
4. ۴بعد که مُردم ، همه یادم کنند!رحمت وافر به نِهادَم کنند!
5. ۵گر بر کناس بری یاس رارنجه کنی شامه کناس را
6. ۶زآنچه پس از مرگ برایم کنندکاش کمی حین و بقایم کنند
7. ۷دل به کف غصّه نباید سپرداوّل و آخر همه خواهیم مُرد