يَا دَارَ مَاوِيّة َ بِالحَائِلِ

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1ای خانهٔ ماویه در حائل، و سهب و خبتین از عاقل.•يَا دَارَ مَاوِيّةَ بِالحَائِلِ ⁎ فَالسَّهْبِ فَالخَبْتَينِ من عاقِل
2. 2پژواکش کر شده و نشانش محو گشته و از پاسخ پرسنده درمانده است.•صَمَّ صَدَاهَا وَعَفَا رَسْمُهَا ⁎ واسعجمت عن منطق السائل
3. 3به دودان بندگان چوب بگویید: چه چیز شما را در برابر شیر دلیر فریفت؟•قولا لدودانَ عبيد العصا ⁎ ما غركم بالاسد الباسل
4. 4چشمانمان از مالک و از بنی‌عمرو و از کاهل روشن شد.•قد قرتِ العينانِ من مالكٍ ⁎ ومن بني عمرو ومن كاهل
5. 5و از فرزندان غنم بن دودان، آنگاه که بالایی‌هایشان را بر پایینی‌ها می‌افکندیم.•ومن بني غنم بن دودان إذ ⁎ نقذفُ أعلاهُم على السافل
6. 6آنان را پیاپی نیزه می‌زنیم، با ضربتی چون ضربت زره‌پوشی دوراندیش بر تیرانداز.•نطعنهم سُلكى وملوجةً ⁎ لفتكَ لأمينِ على نابل
7. 7آنگاه که آنان گروه‌گروه بودند، چون ملخ‌های ریز، یا چون مرغان قطای کاظمه که به آب می‌رسند.•إذْ هُنّ أقسَاطٌ كَرِجْلِ الدَّبى ⁎ أو كقطا كاظمةَ الناهلِ
8. 8تا آنان را در میدان نبرد رها کردیم، پاهایشان چون چوب‌های برافراشته.•حَتى تَرَكْنَاهُمْ لَدَى مَعْرَكٍ ⁎ أرْجُلُهْمْ كالخَشَبِ الشّائِلِ
9. 9شراب برایم حلال شد، و من مردی بودم که از نوشیدن آن سخت سرگرم کاری بودم.•حَلّتْ ليَ الخَمرُ وَكُنتُ أمْرَأً ⁎ عَنْ شُرْبهَا في شُغُلٍ شَاغِلِ
10. 10امروز نوشانده می‌شوم، بی‌آن که گناهی بر خود بیندوزم و بی‌آن که ناخوانده درآیم.•فَاليَوْمَ أُسْقَى غَيرَ مُسْتَحْقِبٍ ⁎ إثماً من الله ولا واغلِ