أقاسمُ لاتسددْ سبيلي إلى الرضا

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1ای قاسم، راه مرا به خشنودی مبند، که تو گشاینده‌ی هر راهی هستی.•أقاسمُ لاتسددْ سبيلي إلى الرضا ⁎ فأنت المولّى فتحَ كلّ سبيلِ
2. 2و هرگز گمان را تا زنده‌ای همراه خود مگیر، که آن را همراه آدم نیک نمی‌بینی.•ولاتجعلنّ الظنّ ماعشتَ صاحباً ⁎ فلستَ تراه صاحباً لنبيلِ
3. 3آیا ادعای گمان را می‌پذیری، حال آنکه فریبنده است، و کسی چون مرا وامی‌گذاری، حال آنکه فریبکار نیست؟•أتقبل دعوى الظنّ وهْي مُخيلةٌ ⁎ وتتركُ مثلي وهْي غيرُ مُخيل
4. 4ستایش من دربارهٔ تو هر راه دور را پیموده است، بلکه در هر مسیل روان شده.•وقد سار مدحي فيك كلَّ مسيرة ⁎ مزحزحةٍ بل سال كلَّ مسيل
5. 5اگر بگویی آنچه آمده درست است و منکر آنی، پس گناه گناهکار را برای عذری خوارکننده بر من ببخش.•فإن قلت قد صحَّ الذي أتت جاحدٌ ⁎ فهبْ ذنبَ جانٍ لاعتذارٍ ذليل
6. 6شب بر من دراز شد از اینکه خشنودی‌ات را از من دریغ داشتی، حال آنکه شب دراز نبود.•أطال عليّ الليلُ أنْ قد منعتني ⁎ رضاكَ وكان الليلُ غيرَ طويلِ
7. 7و اینکه تو گمان‌ها را باور داشتی، حال آنکه برای آنچه دربارهٔ قصهٔ من ادعا شد دلیلی نیاوردند.•وأنك صدقتَ الظنونَ وما أتت ⁎ على ما ادّعتْ من قصتي بدليلِ
8. 8دشمنان از آن زمان که مرا بر خود برتری دادی و از خود دور کردی، چهرهٔ قیل و قال را دیدند.•وإنّ العدا مذ عُلتني وحَجبتني ⁎ رأوْا وجه قالٍ عند ذاك وقيل
9. 9اگر به من بسیار ببخشی گویند: دشمن‌داشته است، که نزدیکی‌اش را به بخششی بزرگ خرید.•وإن جُدتَ لي بالكُثْر قالوا مبغَّضٌ ⁎ فدى نفسه مَنْ قُربُه بجزيلِ
10. 10و اگر اندک بدهی، خطیبشان می‌گوید: اندکی است که به رویش پرتاب شد.•وإن جدتْ لي بالقُلّ قال خطيبُهم ⁎ قليل رُمَى في وجهه بقليلِ
11. 11بخشش تو با فضلی که ارزانی داشتی شفاست؛ پس آن را برایم با سوزش درنیامیز.•وجودُك بالفضلِ الذي قدْ بذلته ⁎ شفاءٌ فلا تمزجه لي بغليلِ
12. 12هر احسانی که به من پیش‌تر کرده‌ای زیبا است؛ پس چیزی ناپسند بر آن میفزای.•وكلّ الذي أسلفتني من صنيعةٍ ⁎ جميلٌ فلا تُردفه غيرَ جميلِ
13. 13بخشیدی؛ و اگر بخواهی نیکوکارانه بخشش را پس بگیری، گرفتی و تو را جز بخشنده ندیده‌ام.•أنلتَ فإن شئتَ الإقالة محسناً ⁎ أقلتَ ولم أعهدْك غيرَ مُقيل
14. 14گفتند بیمار است؛ گفتم نه، و اگر هم بیمار باشد احسان او بیمار نیست.•وقالوا عليلٌ قلتُ كلاّ وإن يكنْ ⁎ عليلاً فما إحسانُه بعليلِ
15. 15آن که او را برتری داد، تندرستی و سلامت بر او پوشانید و روزگار بهترین دوست او بود.•كساهُ الذي أعلاهُ بُرْءاً وصحةً ⁎ وكانت له الأيامُ خيرَ خليلِ
16. 16صبح و شام در حالی که سلامت نزد اوست، چون لحاف شب‌خفتن یا بستر خواب نیم‌روز.•وأضحى وأمسى والسلامةُ عنده ⁎ لحافَ مبيتٍ أو فراش مقيلِ