إذا جُددتْ نعمة ُ لامرىء

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1چون نعمتی برای کسی تازه شود، کامل‌کننده‌اش نوی تندرستی است.•إذا جُددتْ نعمةُ لامرىء ⁎ فتكميلُها جدَّةُ العافيَةْ
2. 2و تازگی آن با سپاس مقدر شد، و پس از آن خدا را دستی شفابخش است.•وبالشكر قُدِّر تجديدُها ⁎ وللَّه بعدُ يدٌ شافيه
3. 3و اگر ناب می‌شد، ناب‌تر می‌بود؛ اما دنیای جوان جفاکار است.•ولو صُفِّيتْ كان أصفى لها ⁎ ولكنَّ دُنيا الفتى جافيه
4. 4و اگر تیره‌گی و کدورتی نبود، صافی آن ارج نمی‌یافت.•ولولا مُكدرةٌ رَنْقَةٌ ⁎ لما قُدِّرت قَدرُها صافيه
5. 5و مرد را ناگزیر آزمونی است که فتنهٔ نعمت‌هایش را دور کند.•ولابدَّ للمرءِ من محنةٍ ⁎ لفتنةِ نَعمائِه نافيه
6. 6و دولت شما بادش وزیده است، راست‌روی بی‌سستی.•ودولتُكم قدجرتْ ريحُها ⁎ مُسددةَ الجري لا هافيه
7. 7و باد را ناگزیر در برخی وزش‌هایش خاک‌افشان است.•ولابدَّ للريح من أن تكو ⁎ ن في بعضِ هَبَّاتها سافيه
8. 8پس شکیبایی و تندرستی تازه و ایمنی تا صد [سال] کامل باد.•فصبراً وعَافيةً غضّةً ⁎ وأمناً إلى مئةِ وافيه
9. 9فدایتان باد دشمنی از بدی، که رسواییش پیدا و ناپیدا است.•فداكُم من السوء ضدٌ لكم ⁎ مخازيه باديةٌ خافيه
10. 10و حالش بلند نیست، بلکه مردار شناور است.•وليست بعاليةٍ حالُه ⁎ ولكنها جِيفةَ طافيه
11. 11و اگر ناخوش داشتن ملال شما نبود، تا آخر قافیه خطبه می‌خواندم.•ولولا كراهةُ إملالِكم ⁎ خطبتُ إلى آخرِ القافيه