رأيتُك لم تحسن ثوابي ولم تُجبْ

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1دیدم که پاداش مرا نیکو ندادی و نامه‌ام را پاسخ نگفتی؛ در آفرینش و فرمان چه بود؟•رأيتُك لم تحسن ثوابي ولم تُجبْ ⁎ كتابي فماذا كان في الخلْق والأمر
2. 2به جانم که به من آموختی چگونه از آزمودن دوباره بپرهیزم، اگر خردمند باشم.•لعمري لقد علمتَني كيف أتقي ⁎ معاودة التجريب إن كنتُ ذا حجر
3. 3و صورت حرص و بی‌نیازی را نزد من زشت کردی و صورت نومیدی و فقر را نزد من نیکو.•وقبَّحتَ عندي صورةَ الحِرص والغنى ⁎ وحسَّنت عندي صورة اليأس والفقر
4. 4آگاه باش، به سبب پرهیزم از آرزوهای پس از آن، کار من با من نیرنگی بزرگ کرد.•أما وحَذاري من أمانيَّ بعدها ⁎ لقد مكرتْ بي فَعلتي أيَّما مكر
5. 5مرا نشسته به لمس ستارگان خواند، و این چیزی است که هرگز در روزگار نمی‌شود.•دعتْني إلى لمس الكواكب قاعداً ⁎ وذلك شيء لا يكون يدَ الدهر
6. 6بخشش را رها کن؛ چرا مرا خوار کردی که پاسخم را ندادی و چرا جایگاهم را به ژرفا فرو افکندی؟•دعِ البذل لِمْ خسَّتني أن لم تجيبَني ⁎ جوابي ولم أهبطت قدري إلى القعر
7. 7آیا من کم‌ارزش بودم؟ چرا از فضل رو گردانیدی؟ پستی را به ارزش من بازگرداندی.•أكنتُ خسيس القدر لم حِصتَ حيْصةً ⁎ عن الفضل أعدتك الخساسة في القدر
8. 8چرا وعده نکردی و سپس به درازا نکشیدی، و چون مدارا کنندهٔ نیرنگ‌باز بهانه نیاوردی؟•فهلاّ بذلتَ الوعد ثم مطلتهُ ⁎ فعلَّلت تعليل المُجامل ذي المكر
9. 9اما دیدی که بریدن از همهٔ بخشش درست است، چون رعد خبر از باران می‌دهد.•ولكن رأيتَ الحسم للبذل كلِّه ⁎ صواباً لأن الرعد يؤذن بالقطر
10. 10آیا این است یا چرا آشکارا رد نکردی تا مرا نومید کنی؟ اما تو از سنگ آفریده شده‌ای.•أذلك أم هلاّ منعت مُصرِّحاً ⁎ فأَيأستني لكن خُلقتَ من الصخر
11. 11خاموشی و سکوت؛ همچنان که می‌بینم از آنجا نروی، و آن‌ها اگر حس می‌کردی کمرشکن بودند.•جُموداً وصمتاً لابرحتَ كما أرى ⁎ وهاتيك لو أحسست فاقرةَ الظهر
12. 12و در خواندن من زخم دردناک و سوزانی است، ای ابوجعفر، اگر از زخم دردت می‌آمد.•وفي دعوتي عَقْرٌ أليمٌ مَضيضُهُ ⁎ أبا جعفرٍ لو كنتَ تألم من عَقرِ
13. 13ای ابوجعفر شکیبا باش، که همواره بر نکوهش شکیبا بوده‌ای؛ از شکیبایی نکوهیده کم مباد.•أبا جعفرٍ صبراً فما زلتَ صابراً ⁎ على الذم لاتعدَم ذميماً من الصبر