خليلٌ من الخِلاَّنِ أُصفيهِ خُلَّتي

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1دوستی از دوستان که دوستی خود را به او خالص کردم، رازی را که پنهان می‌داشت به من نمود.•خليلٌ من الخِلاَّنِ أُصفيهِ خُلَّتي ⁎ فأبدَى ليَ السرَّ الذي أنا كاتِمُهْ
2. 2گاه مرا اندوهگین می‌کند و گاه شاد؛ گاه غنیمت‌هایش و گاه زیان‌هایش.•ويحزُنُني طورا وطوراً يسُرُّني ⁎ مغانمُهُ طوراً وطوراً مغارمه
3. 3به بلایی گرفتار شدم، و بلاها بسیارند، و چاره‌هایش در نزد ما امیدبخش بود.•بُليتُ ببلوى والبلايا كثيرةٌ ⁎ وكانتْ مُرجَّاةً لدينا مَقاوِمه
4. 4پس جز او از معتمدان خود را برنگزیدم و در آن خود را ستمگر نیافتم.•فلم أتخيَّرْ من ثقاتي غيرهُ ⁎ ولم أرَ أنِّي عند ذلك ظالمه
5. 5امید به او به من گفت: او را برای گرفتاری‌ات بخوان تا بزرگی‌های آن بر تو بزرگ نیاید.•وقال ليَ التأميلُ فيه ألا ادْعُهُ ⁎ لخطْبِكَ لا تَعظُمْ عليك عظائمُه
6. 6میان نومیدی و طمع انتخاب نکردم و نگفتم که او دل‌سرد و خفته است.•فلم أتخيَّرْ بين يأْسٍ ومَطْمع ⁎ ولا قلتُ جبسٌ باردُ القلبِ نائمه
7. 7پس او را زنده، چون مرده‌ای که از دست داده‌ام، گریستم؛ و مرده کسی است که بزرگواری‌اش بمیرد.•فبكيته حيّاً كَمَيْتٍ فقدتُه ⁎ وما الميْتُ إلاَّ من تموتُ مكارمه
8. 8ای پسر بزرگواران، او را سرزنش مکن و ببخشایش؛ سرزنش کسی را که جز استخوان‌هایش نمانده روا نیست.•فلا تَلْحَهُ يابنَ الكرامِ وأعْفِهِ ⁎ فما لوْمُ من لم تَبْقَ إلا رمائمُه
9. 9ای ابویحیی، مرگ او را به تو خبر می‌دهم، که معانی‌اش فروریخت و نشانه‌هایش نابود شد.•نعائي أبا يحيى إليك فإنَّهُ ⁎ تداعتْ معانيهِ وبادتْ معالمه
10. 10پس به سوگ کسی بپرداز که به جای بلندی، پستی را برگزید؛ سرزنش‌هایی که می‌کنی سودی ندارد.•فخُذْ في مراثي من تبدَّلَ بالعُلا ⁎ سَفالاً فما تُجدى عليكَ مَلاوِمه
11. 11او خدمتگزار بخل شد و بخل صاحبش؛ حال آنکه دیروز او را می‌شناختم که بخشش خدمتگزارش بود.•غدا خادماً للشُّحِّ والشُّحُّ ربُّه ⁎ وعهدي به الأمسِ والجودُ خادمه