أبا جعفر هل أنت قابلُ شاعرٍ

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1ای ابوجعفر، آیا شاعری دروغگو را می‌پذیری که می‌خواهد به راستی گراید؟•أبا جعفر هل أنت قابلُ شاعرٍ ⁎ كذوبٍ يُريد الانقياد إلى الصدقِ
2. 2روزگاری گذشت و او، آن ناپاک، در پی روزی حلال از راه جست‌وجوی روزی بود.•مضت حقبةٌ وهو الخبيث مآكلاً ⁎ يحاول طيب الرزق من مطلب الرزق
3. 3او از آنان بود که گاهی به دروغ شهادت می‌دادند، به ناچیزترین بهره‌ای که حلال هم نبود.•وقد كان ممن يشهدُ الزور مرةٌ ⁎ بأنزرِ منزورٍ وما ذاك بالطلقِ
4. 4جان‌سخن شعر آزادانهٔ خود را به قومی عرضه می‌کرد که ارزش آن را نمی‌دانستند.•ويعرض علق الصدر من حُرِّ شعره ⁎ على القوم لا يدرون ماقيمة العلقِ
5. 5ستایش حرام را برای نااهل حلال شمرد، پس به محرومیت پاداش یافت؛ و این از ناتوانی نبود.•أحلَّ حرامَ المدح في غير أهله ⁎ فجوزي حرماناً فلم يؤتَ من حذقِ
6. 6توبه‌اش جز ستایش کسی چون تو نیست، که زیرک و نیک‌نژاد و اصیلی.•وليس له من توبة غيرُ مدحه ⁎ ذكياً كريم الفرع مثلك والعرقِ
7. 7پس او را از بندگی خواری آزاد کن، که به آزادی‌ای از جانب تو اطمینان دارد.•فأعتقه من رق المذلة إنه ⁎ على ثقةٍ في نفسه منك بالعتقِ