تأمُّلُ العيبِ عَيْبُ

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1نگریستن در عیب عیب است و در آنچه گفتم شکی نیست،•تأمُّلُ العيبِ عَيْبُ ⁎ ما في الذي قلتُ رَيْبُ
2. 2و شعر چون مو است که با جوانی در آن پیری نیز هست،•والشِّعْرُ كالشَّعْرِ فيه ⁎ مع الشبيبة شيبُ
3. 3پس مردم از آن درگذرند، که طعنهٔ آنان در آن نادیده است،•فليصفح الناسُ عنه ⁎ فطعنهم فيه غَيْبُ
4. 4تا آنکه جریر یا نصیب برای عیب‌جویی‌اش زنده بماند.•حتى يعيشَ جَريرٌ ⁎ لعيبه أو نُصَيْبُ
5. 5چه بسیار عیب‌جویی که هر چیز را عیب می‌گیرد و هرچه در اوست عیب است،•كم عائبٍ كلَّ شيءٍ ⁎ وكلُّ ما فيه عيبُ
6. 6و گریبان نزد او دامن نادانی است و دامن گریبان.•والجيبُ ذيلٌ لديه ⁎ للنُّوكِ والذيلُ جيبُ
7. 7ای پسر بویب، مبادا بویب برانگیخته شود،•إياك يا بن بُوَيْبٍ ⁎ أن يُستثار بويبُ
8. 8که من شیری ستیزه‌جو و تو سگ کلیبی.•فإنما أنا ليثٌ ⁎ عادٍ وأنت كُليبُ
9. 9اندک دشنام را خوار مشمار؛ چه بسیار که ناسزای اندک دشنامی بزرگ آورده است.•لا تحقِرنَّ سُبَيباً ⁎ كم جَرَّ سبّاً سُبيبُ
10. 10و از سر نادانی گمان مبر که زبان مویز است.•ولا تظُنَّ بجهلٍ ⁎ أن اللسان زُبَيْبُ
11. 11رومیان شعری می‌سرایند که عرب‌ها نسرودند.•قد تحسن الرومُ شعراً ⁎ ما أحسنته العُرَيبُ
12. 12ای کسی که بزرگی را در آنان انکار می‌کنی، مگر صهیب از آنان نیست؟•يا منكر المجدِ فيهم ⁎ أليس منهم صهيبُ