1. ۱صانع بی‌چون که این عالم هویدا می‌کنداین همه قدرت ز صنع خویش پیدا می‌کند
2. ۲چون درست مهر پنهان می‌کنددامن گردون پر از لؤلؤ لالا می‌کند
3. ۳در شب تاریک بهر روشنایی در سپهرصد هزاران مشعل انجم هویدا می‌کند
4. ۴چرخ صوفی وضع ازرق‌پوش را هنگام شامدر کنارش از شفق یاقوت حمرا می‌کند
5. ۵نی غلط گفتم که اندر کاسه‌ای از لاجورددست صنع و قدرتش یک جرعه صهبا می‌کند
6. ۶از ثریا عقدی از گوهر به گردون می‌دهدوز مه نو حلقه‌ای در گوش جوزا می‌کند
7. ۷غرهٔ مه آنکه غرا کرد دست قدرتشطرهٔ عنبرفشان شب مطرا می‌کند
8. ۸این همه قدرت برای خاطر ما می‌نهداین همه صنع از برای دیدن ما می‌کند
9. ۹لعل و یاقوت و گهر از سنگ می‌آید برونکآتش مهرش اثر در سنگ خارا می‌کند
10. ۱۰دست صنع و قدرتش هر شب به کلک معرفتدفتر گردون پر از حرف معما می‌کند
11. ۱۱هر سحر نقاش قدرت شمسه‌ای از زر ناببر سر لوح زمرد آشکارا می‌کند
12. ۱۲عالمی از صنع مالامال قدرت کرده استخرم آن کس کین همه قدرت تماشا می‌کند
13. ۱۳پرتوی از نور ذات خویش درمی‌افکندخاک را از صنع خود گویا و بینا می‌کند
14. ۱۴سرمهٔ تورات اندر چشم موسی می‌کشدحلقه انجیل در گوش مسیحا می‌کند
15. ۱۵یوسف دل خسته در دست زلیخا می‌دهدآدم بیچاره سرگردان حوا می‌کند
16. ۱۶هر شب اندر گردن گردون گردان، دست صنعخوشه‌های گوهر از عقد ثریا می‌کند
17. ۱۷قدرت و صنعش تماشا کن که از یک قطره آبصورت مه‌پیکر و خورشیدسیما می‌کند
18. ۱۸دلبر سیمین‌تن سنگین‌دل یاقوت‌لبگل‌رخ نسرین‌بر شمشاد بالا می‌کند
19. ۱۹چون شراب لایزالی می‌دهد از جام شوقعاشقان خویش را سرمست و شیدا می‌کند
20. ۲۰چون به دست صنع خود خوان کرم می‌گستردروزی خلق جهانی را مهیا می‌کند
21. ۲۱گر کسی را هست دردی در نهاد از عشق اودرد او را از وصال خود مداوا می‌کند
22. ۲۲گوهر وحدت به بحر نیستی می‌افکندچشم گوهربار من مانند دریا می‌کند
23. ۲۳گر کسی از ناشکیبایی ملالی می‌کشداز وصال خویشتن او را شکیبا می‌کند
24. ۲۴کافران را زآتش دوزخ محابا هیچ نیستمؤمنان را زآتش دوزخ محابا می‌کند
25. ۲۵بر سر راه بیابان طلب از آرزوسالکان راه وحدت بی‌سروپا می‌کند
26. ۲۶تا شش و پنجی ازین چار و سه بیرون آوردجای هفت اختر درین نه طاق مینا می‌کند
27. ۲۷پادشاه پادشاهان بر فراز تخت دلمخزن اسرار خود سر هویدا می‌کند
28. ۲۸احمد مرسل که باشد سرور پیغمبراندر دو کونش از شرف محبوب دل‌ها می‌کند
29. ۲۹در شب معراج قربت دستگیرش می‌شودپایگاهش بر سر عرش معلا می‌کند
30. ۳۰هرکسی را در جهان باشد تمنایی ز حقحیدر از حق در جهان هم حق تمنا می‌کند