1. ۱باز ازین واقعه ما را دل و جان می‌سوزدنه دل ما، که دل خلق جهان می‌سوزد
2. ۲گوییا آتش دوزخ به جهان در زده‌اندکه دل مرد و زن و پیر و جوان می‌سوزد
3. ۳چنگ در چنگ مغنی ز درون می‌نالدشمع در مجلس ما گریه‌کنان می‌سوزد
4. ۴نه منم سوخته در دهر که از آتش مهردل چرخ از غم سلطان جهان می‌سوزد
5. ۵بوسعید آن شه فرخ‌رخ فرخنده‌وصالآنکه در ماتم او کون و مکان می‌سوزد
6. ۶شاه در خاک نهاد این فلک چابک سیردر همه جایگهی آتش از آن می‌سوزد
7. ۷عاشق سوخته با انده و غم می‌سازدحیدر خسته‌دل از عشق فلان می‌سوزد