1. ۱چو خورشید رخشنده رخ برفروختدل آسمان را به آتش بسوخت
2. ۲خرد گفت: رو پیش سلطان عهدکه بالای گردون کشیده ست مهد
3. ۳که او گوهر بحر شاه ولی استبه گاه وفا و سخا چون علی است
4. ۴بود شاهزاده، بود تاج بخشبه مردی فزون از خداوند رخش
5. ۵بزرگ زمین است و شاه زمانپدر بر پدر شاه و صاحب قران
6. ۶دلیر و سرافراز و بخشنده اوستبه بخشندگی مهر رخشنده اوست
7. ۷حسین حسن روی حیدر توانبه تدبیر پیر و به دولت جوان
8. ۸سعادت ازو می شود آشکارچو بویی که آید ز مشک تتار
9. ۹چو شیران جنگی ببندد کمربه مردی بگیرد جهان سر بسر
10. ۱۰چو جدان خود پادشاهی کندز مه حکم تا گاو و ماهی کند
11. ۱۱الهی ترا عمر بسیار بادخدای جهانت نگهدار باد!‏