想车音 — یادِ بانگِ ارابه (به وزنِ «وو لینگ») (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1پیشِ برج اسب را چرخاندم؛ باد و آفتاب خوش بود.•盘马楼前风日好。
2. 2برف آب شده بود و گرد روبیده.•雪销尘扫。
3. 3بالای برج، آرایشِ درباری از بامداد آماده بود.•楼上宫妆早。
4. 4پردهٔ نی را شناختم که اندکی گشوده شد، و چهره‌ای با لبخندی شیرین.•认帘箔微开，一面嫣妍笑。
5. 5دست در دست به حیاطِ دیگر و دالان‌های پیاپی رفتیم؛ اتاقِ گلینِ دلربا کوچک بود.•携手别院重廊，窈窕花房小。
6. 6تا پنجرهٔ تورِ سبز سپیده زد.•任碧罗窗晓。
7. 7روزگارِ جدایی بیشتر است و نامه و پیام کمتر.•间阔时多书问少。
8. 8آینهٔ ققنوس بیهوده پیر می‌شود.•镜鸾空老。
9. 9تنم به ابرهای دورِ وو سپرده شده است.•身寄吴云杳。
10. 10به بانگِ تق‌تقِ ارابه می‌اندیشم، چند بار از راهِ دروازهٔ نیلگون گذشت.•想轣辘车音，几度青门道。
11. 11رنگِ بهار را سال به سال از آنِ خود می‌کند و هر جا و همراهِ هر کس می‌رسد.•占得春色年年，随处随人到。
12. 12دریغ که من حتی به پای سبزه نمی‌رسم.•恨不如芳草。