望人家桃李花 — نگریستن به شکوفه‌های هلو و آلوی خانهٔ مردمان (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1بارانِ شب از سرچشمهٔ کوه به خانهٔ جاودانگان گذشت؛ بامدادان در باغِ شرقی شکوفه‌های هلو و آلو شکفتند.•山源夜雨度仙家，朝發東園桃李花。
2. 2شکوفهٔ هلو سرخ است و شکوفهٔ آلو سپید؛ گوشهٔ بارو و کوچهٔ جنوبی را روشن کرده‌اند.•桃花紅兮李花白，照灼城隅復南陌。
3. 3در کوچهٔ جنوبی، دوازده طبقه برجِ نیلگون است؛ ای هلو و آلو، در بادِ بهار برای که خود را آراسته‌اید؟•南陌青樓十二重，春風桃李爲誰容。
4. 4هزار زر را رها می‌کنند و سبک می‌شمارند و نمی‌نگرند؛ پنج اسبِ فرماندار درنگ می‌کنند و از دیدار پوزش می‌خواهند.•棄置千金輕不顧，踟躕五馬謝相逢。
5. 5بیهوده می‌گویند زیباییِ سرزمینِ جنوب دیر شکفته است؛ آن‌گاه بر گلبرگ‌های خانهٔ غربی که دور فرومی‌ریزند افسوس می‌خورند.•徒言南國容華晚，遂歎西家飄落遠。
6. 6درخشان، همواره در کاخِ مینگ‌گوانگ خدمت می‌کنند؛ عطرآگین، نیمی به باغِ پی‌شیانگ راه می‌یابند.•的皪長奉明光殿，氛氳半入披香苑。
7. 7درختانِ کمیابِ آن باغ از آغاز شگفت‌اند: برگ‌هاشان از زرِ ناب و شاخه‌هاشان از سیمِ سپید.•苑中珍木元自奇，黃金作葉白銀枝。
8. 8هزار سال و ده‌هزار سال پژمرده نمی‌شوند؛ با این همه، هلو و آلو باز سزاوارِ آن‌اند که کنارشان باشند.•千年萬歲不凋落，還將桃李更相宜。
9. 9هلو و آلو از دیرباز کنارِ چاهِ بی‌سرپوش رسته‌اند؛ کوره‌راه پدید آورده‌اند و سایه گسترده‌اند و به آفتابِ دلفریب می‌نازند.•桃李從來露井傍，成蹊結影矜豔陽。
10. 10مگو که گلِ بهاری را نشاندن نمی‌ارزد؛ روزی میوهٔ جاودانه‌اش را به پیشگاهِ شاه پیشکش خواهند کرد.•莫道春花不可樹，會持仙實薦君王。