1. ۱ماه تمام ملک به زیر نقاب شدآب حیات شرع دریغا سراب شد
2. ۲سروی ز بوستان معانی فرو شکستبرجی ز آسمان معالی خراب شد
3. ۳کور و کبود مردمک چشم مردمیچون تیز بنگریست گرفتار خواب شد
4. ۴بگری به ماتم ملکی کز فراق اودر سنگ خاره دیده آتش پر آب شد
5. ۵حقا که برفلک دل روز از غمش بسوختوالله که در هوا جگر شب کباب شد
6. ۶با شاه گفته بود که جانم فدات بادبود آن دعا ز دل که چنین مستجاب شد
7. ۷بر اختران ملک بسی شکر واجب استکان مه فدای حضرت این آفتاب شد
8. ۸از دل معین دولت و دین جان بشاه دادمزد خدایگان و بزرگان بزرگ باد
9. ۹قد چو سرو او شکن خیز ران گرفترخسار چون گلشن صف زعفران گرفت
10. ۱۰دردا که رفت جان زمان در دل زمینزان پس که طول و عرض زمین و زمان گرفت
11. ۱۱گر پیر با جوان نکند دست در کمربس چرخ پیر چون کمر این جوان گرفت
12. ۱۲چون ملک این جهان همه بگرفت پادشاهاو هم برفت مملکت آن جهان گرفت
13. ۱۳نی نی از این سعادت اسلاف پاک راتا مژده او رساند راه روان گرفت
14. ۱۴آسان چو در نگیرد هرگز خدایگانآسان به جان دیده و دل چون توان گرفت
15. ۱۵توفیق عزم بین که چو عیسی عقیله رابگذاشت بر زمین و ره آسمان گرفت
16. ۱۶از دل معین دولت و دین جاه به شاه دادمزد خدایگان و بزرگان بزرگ باد
17. ۱۷گر کوه سنگ دل به مثل دیده داردیبر تربت مبارک او خون بباردی
18. ۱۸شاهی بنالدی و ممالک بگریدیمردی بچاوردی؟ و جوانی بزاردی
19. ۱۹دولت بگریدی و مروت بپیچدیملکت بنالدی و سعادت بزاردی
20. ۲۰بر روی خود زمین نم دیگر براندیدر پشت خم فلک و سعادت بزاردی
21. ۲۱گرداندی امل که برآن سر اجل چه کردتخم امید تا به قیامت نکاردی
22. ۲۲مردی نبود مردن و هم مرد نیستیگر صد هزار سال چنوئی نیاردی
23. ۲۳در خواب دیده بود کزین شعر آبدارنامی برای او را باقی گذاردی
24. ۲۴بس مشتری به خامه زرین آفتاببر صفحه چو سیم قمر این نگاردی
25. ۲۵از دل معین دولت و دین جان به شاه دادمزد خدایگان و بزرگان بزرگ باد
26. ۲۶گلبن شنو که از چمن جان بر اوفتاداختر نگر که از فلک دین در اوفتاد
27. ۲۷در هجر شست قبضه آن شاه شیر دلهم پر ز تیر و هم کمر از خنجر اوفتاد
28. ۲۸از خلق و خلق گلشکرش بود اینکه گفتکاتش در آن گلاب و در آن شکر اوفتاد
29. ۲۹منت خدای را که ملکشاه ما بیافتآن آرزو که در دل اسکندر اوفتاد
30. ۳۰پای امیر ار فلک از جای خویش بردچون شاه عالمش خضری بر سر اوفتاد
31. ۳۱خورشید را بدان که چو هر کوکبی نبودیاقوت را بدانکه چون او گوهر اوفتاد
32. ۳۲روشن شود حیات ابد را چو شهریاراز خسروان بعهد زیادت بر اوفتاد
33. ۳۳از دل معین دولت و دین جان به شاه دادمزد خدایگان و بزرگان بزرگ باد
34. ۳۴دایم علاء دولت و دین کامکار بادعمری دراز آمده و روزگار باد
35. ۳۵گر سوده شد نگینی درخاتم جلالتاج سر ملوک جهان یادگار باد
36. ۳۶ورتیره گشت ماهی از سایه زمینخورشید ملک در کنف کردگار باد
37. ۳۷ور خشک شد نهالی از باغ مملکتاصلش همیشه سبز وتر و میوه دار باد
38. ۳۸ور چشمه ای فرو شد الحق دریغ بودبحر هزار چشمه گهر در کنار باد
39. ۳۹مخدوم زادگان و بزرگان که حاضراندهر یک درین صواب بدین کار و بار باد
40. ۴۰چشم همه به صورت این شه قریر بادملک همه به دولت او برقرار باد