1. ۱ماهش از شب نقاب می بنددابر بر آفتاب می بندد
2. ۲هم گنه پیش توبه می آردهم خطا بر ثواب می بندد
3. ۳خوبی بی وفا و بد عهدشرخت سبزه بر آب می بندد
4. ۴رخ و عارض مگر که پندارینقش گل ماهتاب می بندد
5. ۵چشم بندی ببین که خوش خفتهچشم جادوش خواب می بندد
6. ۶جان ز دستان نمی ستاند بازچون به بوسه جناب می بندد
7. ۷خط او همچو خامه صاحبشبه در درناب می بندد
8. ۸آرزوی دل و دو دیده منآب تیغ ظفر حسین و حسن
9. ۹یارم از دل سرای نپسندددیده را تکیه جای نپسندد
10. ۱۰نقش خود را که آینه طلب استجام گیتی نمای نپسندد
11. ۱۱گوشمالم دهد چو بربط لیکگر بنالم چو نای نپسندد
12. ۱۲بنده آزارد و نیندیشدکین چنینها خدای نپسندد
13. ۱۳دل ازو غم پسند شد دل کیستکه زطاوس پای نپسندد
14. ۱۴آنچنان روی خوب و سیرت زشتصدر فرخنده رای نپسندد
15. ۱۵آرزوی دل و دو دیده منآب تیغ ظفر حسین حسن
16. ۱۶آنکه سیمرغ در جهان آردبه مثل روی اگر بدان آرد
17. ۱۷گر بخواهد زآنچه پیش من استو هم جاسوس او نشان آرد
18. ۱۸زرو گوهر برای بخشش اوکمر کوه در میان آرد
19. ۱۹جان چگوید ثنای سیمبرشدل چو شمشیر برزبان آرد
20. ۲۰تیر او چون کند نوید رویفتح درخانه کمان آرد
21. ۲۱زان کمند هلال خم نگردخم دیگر در آسمان آرد
22. ۲۲مهر او ورز زانکه کینه اوهر کرا دی دمد به جان آرد
23. ۲۳آرزوی دل و دو دیده منآب تیغ ظفر حسین و حسن
24. ۲۴ای ز لشکر کشی چو ماه شدهعزم تو رهبر سپاه شده
25. ۲۵پیش تخت سکندر آیینتسد یاجوج شاهراه شده
26. ۲۶از سپیده دم سعادت توروز خصمان چو شب سیاه شده
27. ۲۷آب شمشیر آتش افروزتخوش خوش آتش ظفر گیاه شده
28. ۲۸دولت خواجه را که باد جوانبخت برنای تو پناه شده
29. ۲۹باز گشته ز تاختن منصوربس نکو نام پیش شاه شده
30. ۳۰داد و دولت چو پرده داد آوازوان صلاصیت بارگاه شده
31. ۳۱آرزوی دل و دو دیده منآب تیغ ظفر حسین حسن
32. ۳۲ای که از رأی عالمی داریوی که چون بخت محرمی داری
33. ۳۳ملک در زیر مهر مهر تو شدکه ز اقبال خاتمی داری
34. ۳۴در غمت باد اگر دلی دارمبر دلم باد اگر غمی داری
35. ۳۵سخن من مگوی با گردونکه بر آن آینه دمی داری
36. ۳۶به خدا ار ز بیم عین کمالدل خود را چو درهمی داری
37. ۳۷دفع چشم بدان تمام است اینکه حسن را نکو همی داری
38. ۳۸چو به میدان روی فلک گویدکای زمانه چه رستمی داری
39. ۳۹آرزوی دل و دو دیده منآب تیغ ظفر حسین حسن
40. ۴۰پیش تو زهره درکشاکش بادقبضه مشتری کمان کش باد
41. ۴۱آفتاب شراب مجلس توبر کف ساقیان مهوش باد
42. ۴۲مردم دیده مسافر منزیر پایت مقیم مفرش باد
43. ۴۳آفتابا ز لفظ رنگینتپرده گوش دل منقش باد
44. ۴۴گر به تیغت عدو نشد قرباننوک تیر ترا چو ترکش باد
45. ۴۵آتش خاطرت چو آب آمدآب شمشیر تو چو آتش باد
46. ۴۶روز تیغ از کفت مبارک شدشب کلک از کف تو هم خوش باد