1. ۱امام عالم و برهان دین لسان الحقتوئی که خامه ز مدح تو مشکبار شود
2. ۲گمان مبر که ز صدر تو خادم داعیهمی به جای دگر جز باضطرار شود
3. ۳بدان خدای که در کارگاه قدرت اوخزان کهنه به تدریج نوبهار شود
4. ۴فتاده خون به رحم یار دلستان گرددفکنده آب صدف در شاهوار شود
5. ۵که روزگار باغراضم از تو دور انداختو گر بگویم ترسم که روزگار شود
6. ۶عزیز دولت و دین باد تا مگر دانیکه هر چه هست چو بسیار گشت خوار شود
7. ۷ز بس اقامت خورشید زرد روی رودقیاس چون سفری کرد لعل کار شود؟
8. ۸سپید پوش شود ماه وقت استقبالدر اجتماع ز زحمت سیاه سار شود
9. ۹چرا عزیز و گرامی بود به اول ماهاز آنکه آخر مه یک دو شب شکار شود
10. ۱۰نهال تا که بود بر درخت شاخ بودچو شد جدا ز درختان میوه دار شود
11. ۱۱در آفتاب اگر بیشتر نگاه کنندروا بود که نظر بر دو دیده بار شود
12. ۱۲چو بحر علمی و غواص چون شود به تو بحربرای چونین درهای آبدار شود
13. ۱۳چو در نیافت اگر بیشتر مقام کندچو اهل دریا باشد که زرد و زار شود
14. ۱۴تو آفتابی و سیاره محترق گرددچو پیش خدمت آن شاه تاجدار شود
15. ۱۵دل از جدائی در حال وصل می ترسدبه وصل گاه جدائی امیدوار شود
16. ۱۶اگر خدای بخواهد عروس دولت توزطبع جلوه گرم خوب چون نگار شود
17. ۱۷منم که باز همایون آشیان تواموفای باز به پرواز آشکار شود
18. ۱۸همیشه تا که به بستان درخت شاخ زندچو شاخهاش گران گشت بردبار شود
19. ۱۹درخت عمر تو سر سبز باد چندانیکه چار شاخش در عاقبت هزار شود
20. ۲۰پناه خلق به خلق فراخ دست تو بادکه همچو خلق همی خلق تنگ بار شود