1. ۱هفته دیگر بسعی ابر مروارید بارآورد شاخ شکوفه عقد مروارید بار
2. ۲گاه باد از عارض سنبل برانگیزد نسیمگاه ابر از طره شمشاد بنشاند غبار
3. ۳خطه باغ از ریاحین سبزتر از خط دوستگوشه شاخ از شکوفه پر درر چون گوش یار
4. ۴زانکه تا بر مردم دیده عروس باغ راحقه آیینه گون جلوه دهد مشاطه وار
5. ۵باد میسوزد بخور و ابر میریزد گلابچرخ می گوید نوید و باغ می سازد نثار
6. ۶گر چو قارون پای لاله ماند اندر گل سزدزانکه گردد از شکوفه دست موسی آشکار
7. ۷غنچه را از خوش دلی در پوست کی یابد مجالباده را از خرمی در جام کی باشد قرار
8. ۸جز به جان یکدگر سوگند کم گویند از آنکرنگ و بو از یکدگر دارند هر دو مستعار
9. ۹گلبنان چون دلبران هر صبحدم خندند خوشبلبلان چون بیدلان هر نیم شب نالند زار
10. ۱۰سبزه زنگارگون گردد عیان در بوستانلاله شنگرف رنگ آید پدید از کوهسار
11. ۱۱باغ پر طوطی شود از سبزه های بی قیاسچون سرایند بنده بلبل وار مدح شهریار
12. ۱۲آن امین ملت و از فتنه ملت را امانوان یمین دولت و ازیمن دولت را مدار
13. ۱۳مشتری منظر شده کیوان محل بهرام شاهکاسمان روز گار است آفتاب روز بار
14. ۱۴از نوالش بچه امید گشته سیر شیروز نهیبش فتنه بیدار خورده کوکنار
15. ۱۵نور چشم دین و دولت ظل حق بهرام شاهکاسمان اعتبار است آفتاب روزگار
16. ۱۶خاک درگاهش خورد سیم و از آن باشد عزیزکز سخاوت سیم و زر کرده است همچون خاک خوار
17. ۱۷مدح علمست این نداند جز شمار سیم و زراز شمار علم بیرون شد مگر علم شمار؟
18. ۱۸ماه اگر گشتی ز ماه رایت او بهره مندمهر اگر گشتی ز مهر طلعت او مایه دار
19. ۱۹این یکی از چرخ گردان نیستی هر نیمه شبوان دگر بر خاک غلطان نیستی روزی دو بار
20. ۲۰ای ترا در عدل کمتر چاکری نوشیروانوی ترا در حمله کهتر بنده اسفندیار
21. ۲۱شیر گردون روی همچون خار پشت اندر کشدچون شود نیلوفر تیغ تو گلگون در شکار
22. ۲۲هیچ اگر خورشید دیدی رأیت اندر کارهادیده خورشید از آن حسرت فرو ماندی ز کار
23. ۲۳عزمت ار گوید زمین را کای زمین یکره بگردحزمت ار گوید فلک را کای فلک یکدم بدار
24. ۲۴این یکی چون دائره بر خویشتن گردان شودوآن یکی چون قطب گیرد مرکز خوش استوار
25. ۲۵زانکه کردی اختیار از کارها احیای حقحق ترا کرد از همه شاهان عالم اختیار
26. ۲۶پست همت گمرهی سر گر فرو نارد تراشخص او را پایه برتر بود بر بالای دار
27. ۲۷راست پنداری که روز بزم بحری در سخاراست پنداری که روز رزم کوهی در وقار
28. ۲۸زان بود شاعر ز جودت چون صدف پر در دهانزان کند زائر ز مهرت همچو کان پر زر کنار
29. ۲۹رتبت چتر سیاهت جست چرخ روز کورلاجرم باشد همه چشمش سفید از انتظار
30. ۳۰از نسیم خلق گلبویت بسان عندلیببندگانت یک زمان دارند آوازی هزار
31. ۳۱تا ز دور چرخ روشن خاک را باشد ثباتتا بگرد خاک تیره چرخ را باشد مدار
32. ۳۲خاک درگاه نکو خواه تو بادا چرخ قدرچرخ اقبال بد اندیش تو بادا خاکسار