1. ۱باد آتش بار چون از روی دریا در شودخاک پژمرده ز آب زندگانی تر شود
2. ۲گه چو یوسف شاهدی از چاه بر تختی رودگه چو آدم صورتی از خاک جاناور شود
3. ۳یک قدم روید گیاهی را و با صد جان بودیک بدن باشد نهالی را و با صد سر شود
4. ۴روی بستان بنفشه زلف لاله رخ کنونپر ز چشم نرگس و ابروی سیسنبر شود
5. ۵چون شب زنگی لقا از زلف خوش بر بسته شدروز رومی چهره را چهره گشاده تر شود
6. ۶ابر دست آویز کرده از شعاع آفتابچون رسن یازد به سوی چرخ چون چنبر شود
7. ۷چون زداید زنگ شب را آینه روز آفتابهر سپیده دم ز زخم تیغ روشن گر شود
8. ۸هر زمان تا لعبتان باغ در خنده شوندبرق آتش بار اندر آبگون چادر شود
9. ۹فاخته گون ابر ملواحست هر دم کو طپدپای دام باغ بر طوطی شیرین بر شود
10. ۱۰پای در گل سنگ زیر سر چو بینی لاله راباش تا ز اقبال سلطان حال او دیگر شود
11. ۱۱گاه خط و عارض آرد گه بدو مجمر نهدگاه خال و رخ نماید گه می ساغر شود
12. ۱۲ساغر خورشید سیما عکس نپذیرد چنانکاندرو ساقی مه پیکر چو دو پیکر شود
13. ۱۳از فراوان سعی ابرو نکته بنده حسنخاک راه شاه هر دم درج پر گوهر شود
14. ۱۴بنده وار این درج را امروز نوروزی بردصورت دولت چو پیش خسرو و صفدر شود
15. ۱۵شاه بهرام آن خداوندی که از فضل خدایدیر برناید که شاهنشاه بحر و بر شود
16. ۱۶از همایون بزم او دولت جوان دولت شودوز خجسته طالعش اختر بلند اختر شود
17. ۱۷زر کان را کرد خاک از بخشش و نادرتر آنکخاک کان احرام نامش گیرد آنگه زر شود
18. ۱۸چون کند یاد از خطاب و کینت نامش خطیبهفتمین چرخش نخستین پایه منبر شود
19. ۱۹عاشق خورشید رایش گنبد نیلوفریدل پر آتش دیده پر نم همچو نیلوفر شود
20. ۲۰ای سکندروش توئی مطلوب مالک و مملکتکان می اندر جام تو مطلوب اسکندر شود
21. ۲۱سرنماند در زمان از خصم اگر در سر کشدجان ببرد بی گمان از مور چون با پر شود
22. ۲۲بندگان داری بحمدالله که گر فرمان دهیهر یکی چون در و زر در آب و در آذر شود
23. ۲۳از صبوری همچو مهره بسته ناچخ بودوز دلیری همچو گوهر در دل خنجر شود
24. ۲۴از گشاد تیرشان الماس از آهن جهدوز فروغ تیغشان یاقوت خاکستر شود
25. ۲۵گم شود از تیرشان پروین به دریای فلکفی المثل گر همچو ماهی ماه جوشن ور شود
26. ۲۶هم بخاک پایت ای شاه جهان گر جان کنندجان فدای خاکپایت دستشان گر در شود
27. ۲۷خسروا از مجمر طبعم که عطرش مدح نیستهر زمان مشکین بخاری سوی گردون بر شود
28. ۲۸ز استماع و دیدن و درخواندنش بی قصد و خواستگوش پر در چشم پر گل کام پر شکر شود
29. ۲۹تا که نفس ناطقه از بهر تصویر سخناز زبان چون خامه سازد و ز هوا دفتر شود
30. ۳۰باد چون همنام رویت سرخ و سرسبز آن چنانکافتاب تخت گردد مشتری افسر شود