1. ۱دیدم چو باغ دل را، بی عارضت صفا نیستگل گفتمت ولیکن گل چون تو بیوفا نیست
2. ۲بنشین ببزم اغیار چون گل که در بر خارزیرا که از تو ای یار، این شیوه خوشنما نیست
3. ۳من نیستم چو بلبل، کز غم کنم تحملزیرا که موسم گل، گلچین یکی دو تا نیست
4. ۴شد هرکه بر تو مایل، کی گردد از تو غافل؟چون در قلمرو دل، غیر از تو دلربا نیست
5. ۵فیض دمت نهانی بر تن دمیده جانیچون نکهتی که آنی از برگ گل جدا نیست
6. ۶من آنچه از غم عشق دیدم بعالم عشقجز نزد محرم عشق، اظهار آن بجا نیست
7. ۷گیرم ز بی‌حضوری سر زد ز من قصوریدوری مکن، که دوری، دیگر به ما روا نیست
8. ۸(صابر) وصال یاران حیف است مغتنم دانهمواره در گلستان، گل زیردست و پا نیست