1. ۱بیا ساقی آن می که حال آوردکرامت فزاید کمال آورد
2. ۲بمن ده که بس بیدل افتاده‌اموزین هر دو بی‌حاصل افتاده‌ام
3. ۳بیا ساقی آن می که عکسش ز جامبکیخسرو و جم فرستد پیام
4. ۴بده تا بگویم بآواز نیکه جمشید کی بود و کاووس کی
5. ۵بیا ساقی آن کیمیای فتوحکه با گنج قارون دهد عمر نوح
6. ۶بده تا برویت گشایند بازدر کامرانیّ و عُمر دراز
7. ۷بده ساقی آن می کزو جام جمزند لاف بینائی اندر عدم
8. ۸بمن ده که گردم بتایید جامچو جم آگه از سرّ عالم تمام
9. ۹دم از سیر این دیر دیرینه زنصلائی بشاهان پیشینه زن
10. ۱۰همان منزلست این جهان خرابکه دیدست ایوان افراسیاب
11. ۱۱کجا رای پیران لشکرکششکجا شیده آن ترک خنجرکشش
12. ۱۲نه تنها شد ایوان و قصرش ببادکه کس دخمه نیزش ندارد بیاد
13. ۱۳همان مرحله‌ست این بیابان دورکه گم شد درو لشکر سلم و تور
14. ۱۴بده ساقی آن می که عکسش ز جامبکیخسرو و جم فرستد پیام
15. ۱۵چه خوش گفت جمشید با تاج و گنجکه یک جو نیرزد سرای سپنج
16. ۱۶بیا ساقی آن آتش تابناککه زردشت میجویدش زیر خاک
17. ۱۷بمن ده که در کیش رندان مستچه آتش‌پرست و چه دنیاپرست
18. ۱۸بیا ساقی آن بکر مستور مستکه اندر خرابات دارد نشست
19. ۱۹بمن ده که بدنام خواهم شدنخراب می و جام خواهم شدن
20. ۲۰بیا ساقی آن آب اندیشه‌سوزکه گر شیر نوشد شود بیشه‌سوز
21. ۲۱بده تا روم بر فلک شیر گیربهم بر زنم دام این گرگ پیر
22. ۲۲بیا ساقی آن می که حور بهشتعبیر ملایک در آن مَیْ سرشت
23. ۲۳بده تا بخوری در آتش کنممشام خرد تا ابد خوش کنم
24. ۲۴بده ساقی آن می که شاهی دهدبپاکیّ او دل گواهی دهد
25. ۲۵میم ده مگر گردم از عیب پاکبر آرم بعشرت سری زین مغاک
26. ۲۶چو شد باغ روحانیان مسکنمدر اینجا چرا تخته‌بند تنم
27. ۲۷شرابم ده و روی دولت ببینخرابم کن و گنج حکمت ببین
28. ۲۸من آنم که چون جام گیرم بدستببینم در آن آینه هر چه هست
29. ۲۹بمستی دم پادشاهی زنمدم خسروی در گدائی زنم
30. ۳۰بمستی توان درّ اسرار سفتکه در بیخودی راز نتوان نهفت
31. ۳۱که حافظ چو مستانه سازد سرودز چرخش دهد زهره آواز رود
32. ۳۲مغنّی کجائی بگلبانگ رودبیاد آور آن خسروانی سرود
33. ۳۳که تا وجد را کارسازی کنمبرقص آیم و خرقه‌بازی کنم
34. ۳۴باقبال دارای دیهیم و تختبهین میوهٔ خسروانی درخت
35. ۳۵خدیو زمین پادشاه زمانمه برج دولت شه کامران[
36. ۳۶که تمکین اورنگ شاهی ازوستتن آسایش مرغ و ماهی ازوست
37. ۳۷فروغ دل و دیده مقبلانولی نعمت جان صاحبدلان
38. ۳۸الا ای همای همایون نظرخجسته سروش مبارک خبر
39. ۳۹فلک را گهر در صدف چون تو نیستفریدون و جم را خلف چون تو نیست
40. ۴۰بجای سکندر بمان سالهابدانا دلی کشف کن حالها
41. ۴۱سر فتنه دارد دگر روزگارمن و مستی و فتنهٔ چشم یار
42. ۴۲یکی تیغ داند زدن روزِ کاریکی را قلم‌زن کند روزگار
43. ۴۳مغنّی بزن آن نوآیین سرودبگو با حریفان بآواز رود
44. ۴۴مرا با عدو عاقبت فرصتستکه از آسمان مژدهٔ نصرتست
45. ۴۵مغنّی نوای طرب ساز کنبقول و غزل قصّه آغاز کن
46. ۴۶که بار غمم بر زمین دوخت پایبضرب اصولم برآور ز جای
47. ۴۷مغنّی نوائی بگلبانگ رودبگوی و بزن خسروانی سرود[
48. ۴۸روان بزرگان ز خود شاد کنز پرویز و از باربد یاد کن
49. ۴۹مغنّی از آن پرده نقشی بیارببین تا چه گفت از درون پرده‌دار
50. ۵۰چنان برکش آواز خنیاگریکه ناهید چنگی برقص آوری
51. ۵۱رهی زن که صوفی بحالت رودبمستیّ وصلش حوالت رود
52. ۵۲مغنّی دف و چنگ را ساز دهبآیین خوش نغمه آواز ده
53. ۵۳فریب جهان قصّهٔ روشن استببین تا چه زاید شب آبستن است
54. ۵۴مغنّی ملولم دوتائی بزنبیکتائی او که تائی بزن
55. ۵۵همی بینم از دور گردون شگفتندانم کرا خاک خواهد گرفت
56. ۵۶دگر[ندانم چراغ که بر میکند
57. ۵۷درین خونفشان عرصهٔ رستخیزتو خون صراحیّ و ساغر بریز
58. ۵۸بمستان نوید سرودی فرستبیاران رفته درودی فرست