1. ۱صدف‌وار این جلد گوهرنگارلبالب بود از در شاه‌وار
2. ۲به حسن و صفا می‌برد دل ز چنگکجا نقش ارژنگ و این آب و رنگ
3. ۳چنین صنعتی کس نبرده به کاربه جز صانع دست صنعت‌نگار
4. ۴کسی کاین چنین لعبتی ساز کردمگویید نیرنگ، اعجاز کرد
5. ۵در او درج اوراق هفت آسمانکه گنجد در آن ذکر شاه جهان
6. ۶سزد لاف معجز ز صورت نگارکه کرد این چنین صورتی آشکار
7. ۷به صنعت، ندانم که این نقش بست؟که بهزاد را بست بر تخته، دست
8. ۸که دیده جز این جلد گوهرنگار؟که گیرد صدف بحر را در کنار
9. ۹بهار ارم کرده اینجا بهارشکفته گل از پوستش غنچه‌وار
10. ۱۰ز شرم مقواش دارد حجابکه نام ورق می‌برد آفتاب
11. ۱۱از آن جا گرفته‌ست در طاق دلکه باشد مقواش ز اوراق دل
12. ۱۲گرو برده این لعبت دل‌فریبز رخسار خورشیدرویان به زیب
13. ۱۳چه چست است و در دلربایی دلیرنمی‌گردد از دیدنش دیده سیر
14. ۱۴به حسن است افزون ز خورشید و ماهبه اندازه دیدنش کو نگاه؟
15. ۱۵ز رخ رنگ خورشید روزی پریدکه شکل ترنجش قضا می‌برید
16. ۱۶شبیه ترنجش چو می‌ساختندبه ترکیب خورشید پرداختند
17. ۱۷مریزاد دستی که این گل بریدکه از غیرتش گل گریبان درید
18. ۱۸بود سرنوشتش ز روز نخستکه ربطش کند ربط اجزا درست
19. ۱۹نیابی به جمعیتش دیگریکه در جمع افراد دارد سری
20. ۲۰کسی شکر چون گوید آن دوست راکه داد اینقدر مغز یک پوست را
21. ۲۱به نقش و نگارست زیبا و نغزندیده چنین پوستی هیچ مغز
22. ۲۲ترنجش بود آفتابی دگرخطوط شعاعیش تحریر زر
23. ۲۳حدیثش به هر صدر مجلس بلندمربع‌نشین و مربع‌پسند
24. ۲۴به گیتی گرفت آنقدر اعتبارکه شد ذکر شاه جهان را حصار
25. ۲۵فلک روزی از قدرش آگاه شدکه جلد کتاب شهنشاه شد
26. ۲۶به غیر از ترنج زر این کتابندیده‌ست ثابت کسی آفتاب
27. ۲۷کتابی که باشد چنین جلد آنبود درخور ذکر شاه جهان